Δημοσιεύθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2016, 13:53Εκτύπωση

Αριθμός ρεκόρ των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, αυτή τη στιγμή.

Ωστόσο, αντί να ηγηθούν της προστασίας των προσφύγων  οι περισσότερες χώρες, κλείνουν τις πόρτες τους.

Τα πλουσιότερα έθνη του κόσμου αφήνουν μια χούφτα από χώρες να αντιμετωπίσουν μόνες τους τα σχεδόν 21 εκατομμύρια των πρόσφυγες όλου του κόσμου. Τα ισχυρά μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πολιτικοί παραποιούν την πραγματικότητα και τους αποκτηνώνουν, παρουσιάζοντας τους πρόσφυγες ως «παράνομους» ή απρόσωπους «εισβολείς» που αποτελούν «απειλή για την ασφάλεια».

Αποποιούνται της ευθύνης τους να προστατεύουν τους ανθρώπους που προσπαθούν να διαφύγουν από τη βία, τις διώξεις και τις συγκρούσεις. Και κάθε μέρα που περνά, η αναποφασιστικότητα και η αδράνεια τους προκαλούν τεράστια ανθρώπινη δυστυχία.

«Αλλά αν δεν μπορούμε να βασιστούμε στους πολιτικούς μας για να αλλάξουμε τον κόσμο, θα το κάνουμε μόνοι μας»

Γεννήθηκα εδώ στην Kakuma, αλλά ξέρω ότι είχαμε περιουσία στο Σουδάν. Είχαμε τρία σπίτια: ένα για τα βοοειδή, ένα υπόστεγο και ένα στο οποίο ζούσαμε

William, 11 ετών

Μια ευκαιρία για επανεκκίνηση

Μια πρόσφατη έρευνα , η οποία διερευνά την στάση των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, μας έδειξε ότι το 80% των ανθρώπων είναι έτοιμοι να υποδεχθούν τους πρόσφυγες στις χώρες τους, στις κοινότητες - ακόμη και στα σπίτια τους.

Μαζί, είμαστε ένα κίνημα ανθρώπων που πιστεύει ότι τα πράγματα που μας ενώνουν είναι πολύ πιο ισχυρά από εκείνα που μας χωρίζουν.

Δεν βλέπουμε τους πρόσφυγες ως απειλή, αλλά ως ανθρώπους των οποίων οι ζωές βρίσκονται υπό απειλή. Άνθρωποι που χρειάζονται ένα ασφαλές μέρος για να ξεκινήσουν απ’ την αρχή και μια ευκαιρία για να συνεισφέρουν στην κοινωνία.

Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ξεκινούν ένα από τα πιο επικίνδυνα ταξίδια στον κόσμο, όπου προσπαθούν να διαφύγουν από την αμείλικτη βία και τη βαθιά φτώχεια στο Ελ Σαλβαδόρ, την Ονδούρα και τη Γουατεμάλα, και ψάχνουν για  ασφάλεια στο Μεξικό και τις ΗΠΑ.

Αυτή είναι η στιγμή μας

Η απάντησή μας στην παγκόσμια κρίση προσφύγων θα καθορίσει σε τί είδους κόσμο εμείς και οι μελλοντικές γενιές θα ζήσουμε. Η ιστορία θα μας κρίνει από το πώς αντιμετωπίσαμε τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση της εποχής μας.

Αυτή είναι η στιγμή μας να υπερασπιστούμε τα πράγματα που μας ενώνουν ως ανθρώπινα όντα και να μη δεχτούμε να νικήσουν ο φόβος και η προκατάληψη.

Η επίλυση της παγκόσμιας κρίσης των προσφύγων ξεκινά με κάθε έναν από εμάς που κάνει μια απλή, προσωπική δέσμευση να βοηθήσει - απλά λέγοντας: «Καλωσορίζω τους πρόσφυγες».

Μαζί, θα στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα προς τους πολιτικούς ανά τον κόσμο να κάνουν το σωστό και να συμφωνήσουν σε ένα σχέδιο για επιμερισμό της ευθύνης για τους πρόσφυγες - τώρα.

Τι ζητά η Αμνηστία;

Όλες οι χώρες μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία των προσφύγων μέσω της επανεγκατάστασης, και άλλων ασφαλών και νόμιμων οδών. Η επανεγκατάσταση μπορεί να προστατεύσει τους πρόσφυγες που είναι πιο ευάλωτοι - άτομα που έχουν υποστεί βασανιστήρια, για παράδειγμα, ή γυναίκες που βρίσκονται σε συνεχή κίνδυνο κακοποίησης. Οι ασφαλείς και νόμιμες οδοί είναι άλλα "μονοπάτια" για την ασφάλεια, που οι κυβερνήσεις μπορούν να ανοίξουν σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως η συριακή προσφυγική κρίση. Για παράδειγμα, μπορούν να προσφέρουν:

· Οικογενειακή επανένωση - αυτό σημαίνει ότι οι πρόσφυγες μπορούν να ενωθούν με στενούς συγγενείς που ήδη ζουν στο εξωτερικό.

· Ακαδημαϊκές υποτροφίες και φοιτητική βίζα επιτρέποντας στους πρόσφυγες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν τις σπουδές τους.

· Βίζα ιατρικής περίθαλψης για να βοηθήσουν κάποιον σε σοβαρή κατάσταση να λάβει μια σωτήρια θεραπεία.

Διευρύνοντας τις εν λόγω ευκαιρίες σε πολύ περισσότερους πρόσφυγες, θα τους επιτρέψει να ταξιδέψουν σε νέες χώρες υποδοχής με έναν ασφαλή, οργανωμένο τρόπο.

Ο επιμερισμός της ευθύνης

Αγνοώντας τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση της εποχής μας δεν θα επιλυθεί κανένα πρόβλημα, αλλά θα προκληθεί τεράστιος ανθρώπινος πόνος. Με μια συμφωνία ως προς τον επιμερισμό της ευθύνης για την προστασία των προσφύγων, οι κυβερνήσεις μπορούν να δείξουν πραγματική πολιτική ηγεσία, να επενδύσουν στη ζωή και το μέλλον των ανθρώπων και να φανερώσουν τον καλύτερό εαυτό μας.