Η ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ ΠΑΡΑΒΙAΖΕΙ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Δημοσιεύθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2016, 12:17Εκτύπωση

10 τρόποι με τους οποίους η Σαουδική Αραβία παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα

Το Φεβρουάριο του 2015, οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας μαστίγωσαν δημοσίως τον blogger Raif Badawi, ο οποίος και καταδικάστηκε με 1000 μαστιγώματα και 10 χρόνια φυλάκισης για «προσβολή του Ισλάμ» καθώς και για τη δημιουργία μιας διαδικτυακής πλατφόρμας που προοριζόταν για συζητήσεις πολιτικού περιεχομένου.

Ο Raif θα μαστιγωνόταν 50 φορές κάθε εβδομάδα, ωστόσο τα εν λόγω μαστιγώματα αναβάλλονται μέχρι στιγμής σε εβδομαδιαία βάση. Οι αρχές επικαλέστηκαν ότι για τις δύο πρώτες εβδομάδες του Ιανουαρίου, τους δόθηκαν ιατρικές συμβουλές από γιατρούς που εξέτασαν τον Raif και βρήκαν ότι οι πληγές του «δεν είχαν επουλωθεί αρκετά» για να μαστιγωθεί ξανά «με ασφάλεια». Τελευταία, οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας έχουν αποφύγει να μαστιγώνουν τον Raif, χωρίς καμία περαιτέρω δήλωση. Συνεχίζουν να του γνωστοποιούν κάθε εβδομάδα αν τα 950 μαστιγώματα θα ξεκινήσουν ξανά.

Ο Raif έχει γίνει πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο. Αλλά η περίπτωσή του είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου στο απογοητευτικό ιστορικό του Βασιλείου του Περσικού Κόλπου σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Δείτε παρακάτω δέκα τρόπους με τους οποίους η Σαουδική Αραβία παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών της:

1. Τα βασανιστήρια χρησιμοποιούνται ως τιμωρία

Τα δικαστήρια στη Σαουδική Αραβία συνεχίζουν να τιμωρούν ανθρώπους, επιβάλλοντας βασανιστήρια για πολλά αδικήματα, που ακολουθούν μετά από άδικες δίκες. Η σωματική τιμωρία όπως το μαστίγωμα, για παράδειγμα, είναι μια σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική τιμωρία που δεν έχει θέση στο σύστημα δικαιοσύνης.

Εκτός από τον Raif, τα τελευταία δύο χρόνια οι υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Mikhlif bin Daham al-Shammari και Omar al-Sa’id καταδικάστηκαν σε 200 και 300 μαστιγώματα αντίστοιχα και ο Ruth Cosrojas, Φιλιππινέζος οικιακός βοηθός, καταδικάστηκε σε 300 μαστιγώματα.

Υπάρχουν και άλλες μορφές βασανιστηρίων που επιβάλλονται ως τιμωρία: Οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας έχουν προχωρήσει σε ακρωτηριασμούς, συμπεριλαμβανομένων και διαγώνιων ακρωτηριασμών (όπου το αντίθετο χέρι και πόδι αφαιρούνται) σε ανθρώπους που βρέθηκαν ένοχοι για ληστεία.

2. Οι εκτελέσεις αυξάνονται

Η Σαουδική Αραβία είναι μεταξύ των κορυφαίων εκτελεστών στον κόσμο, με δεκάδες ανθρώπους να εκτελούνται από το κράτος κάθε έτος, πολλοί από αυτούς με δημόσιους αποκεφαλισμούς.

Μέχρι στιγμής αυτό το χρόνο η Σαουδική Αραβία έχει εκτελέσει 40 ανθρώπους- αριθμός που σχεδόν τετραπλασιάστηκε σε σχέση με την ίδια περίοδο τον προηγούμενο χρόνο.

3. Καμία ελευθερία λόγου

Εκτός από τον Raif Badawi, δεκάδες ακόμη ακτιβιστές που μίλησαν ανοιχτά παραμένουν πίσω από τα κάγκελα, απλώς επειδή άσκησαν το δικαίωμά τους στην ελευθερία έκφρασης και το δικαίωμά τους στο συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι.

Τα τελευταία δύο χρόνια, όλοι οι διακεκριμένοι και ανεξάρτητοι υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν φυλακιστεί, απειληθεί με σκοπό να σιωπήσουν ή έχουν εγκαταλείψει τη χώρα. Οι αρχές έχουν στοχοποιήσει τη μικρή αλλά δραστήρια κοινότητα των υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων με τη χρήση αντιτρομοκρατικών νόμων ώστε να καταστείλουν τις ειρηνικές ακτιβιστικές δράσεις τους που σκοπό έχουν να αποκαλύπτουν και να αντιμετωπίζουν τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

4. Καμία διαμαρτυρία

Η συμμετοχή σε μια δημόσια συγκέντρωση, συμπεριλαμβανομένης μιας διαδήλωσης, αποτελεί μια εγκληματική πράξη, βάσει ενός διατάγματος που εκδόθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών το 2011. Εκείνοι που αψηφούν την απαγόρευση αντιμετωπίζουν συλλήψεις, διώξεις και φυλάκιση με κατηγορίες όπως «υποκίνηση εναντίον των αρχών».

5. Οι γυναίκες υφίστανται ευρείες διακρίσεις

Οι γυναίκες και τα κορίτσια υφίστανται διακρίσεις και πρακτικά και νομοθετικά, με την ύπαρξη νόμων που τις κατοχυρώνουν ως υποδεέστερους πολίτες σε σχέση με τους άντρες – πιο συγκεκριμένα όσον αφορά τα οικογενειακά ζητήματα όπως ο γάμος, το διαζύγιο, η επιμέλεια του παιδιού και η κληρονομιά.

Γυναίκες οι οποίες στήριξαν την εκστρατεία υπέρ του δικαιώματος των γυναικών στην οδήγηση, αντιμετωπίζουν απειλές σύλληψης, παρενόχλησης και εκφοβισμού.

6. Τα βασανιστήρια κατά την αστυνομική κράτηση είναι σύνηθες φαινόμενο

Πρώην κρατούμενοι, εναγόμενοι και άλλοι, μας έχουν δηλώσει ότι οι δυνάμεις ασφάλειας συχνά χρησιμοποιούν τα βασανιστήρια στους κρατούμενους, ενώ παράλληλα όσοι είναι υπεύθυνοι δεν έχουν προσαχθεί ποτέ στη δικαιοσύνη.

7. Μπορεί να κρατείσαι και να συλλαμβάνεσαι χωρίς ουσιαστικό λόγο

Πλήθος ανθρώπων έχουν συλληφθεί και προφυλακιστεί για έξι μήνες ή περισσότερο, γεγονός που παραβιάζει τον ποινικό κώδικα του ίδιου του Βασιλείου. Οι κρατούμενοι  συχνά κρατούνται σε απομόνωση κατά τη διάρκεια της ανάκρισής τους και στερούνται την πρόσβαση στους δικηγόρους τους. Μερικοί ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν βρεθεί υπό κράτηση χωρίς κατηγορία ή δίκη για περισσότερα από δύο έτη.

8. Η θρησκευτική διάκριση είναι διαδεδομένη

Μέλη του Βασιλείου, που ανήκουν στη μειονότητα των Σιιτών, πολλοί από τους οποίους ζουν στην πλούσια σε πετρέλαιο Ανατολική Επαρχία, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν κατάφωρη διάκριση, η οποία περιορίζει την πρόσβασή τους σε κυβερνητικές υπηρεσίες και σε εργασία. Σιίτες ακτιβιστές έχουν τιμωρηθεί με θανατικές καταδίκες και μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης για την υποτιθέμενη συμμετοχή τους σε διαμαρτυρίες το 2011 και 2012.

9. Οι μετανάστες εργαζόμενοι έχουν απελαθεί μαζικά

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, η λήψη αυστηρών μέτρων εναντίον εργαζομένων παράτυπων μεταναστών, το Νοέμβριο του 2013, οδήγησε στην απέλαση περισσότερων από 370.000 ανθρώπων. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν επιστρέψει με συνοπτικές διαδικασίες στη Σομαλία, στην Υεμένη ή σε άλλα κράτη όπου θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

10. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαγορεύτηκαν

Οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας συνεχίζουν να αρνούνται την πρόσβαση των ανεξάρτητων οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και έχουν κάνει γνωστό ότι θα λάβουν μέτρα επιβολής κυρώσεων, μεταξύ άλλων μέσω των δικαστηρίων και εις βάρος ακτιβιστών και μελών των οικογενειών των θυμάτων, οι  οποίοι επικοινωνούν μαζί μας.