ΟΥΚΡΑΝΙΑ: ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, Η ΑΚΛΟΝΗΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΥΨΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ

Πριν από την τέταρτη επέτειο της πλήρους εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η Erika Guevara-Rosas, Ανώτερη Διευθύντρια Έρευνας, Προάσπισης, Πολιτικής και Εκστρατειών της Διεθνούς Αμνηστίας, δήλωσε:

«Ο κόσμος της Ουκρανίας έχει υποστεί ένα ακόμη έτος πλήρους κλίμακας επιθετικότητας, το πιο καταστροφικό μέχρι στιγμής από την άποψη των ανθρωπιστικών συνεπειών του και το πιο θανατηφόρο από την άποψη των απωλειών αμάχων από το 2022. Ταυτόχρονα, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και οι ανώτεροι αξιωματούχοι του που έχουν κατηγορηθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο παραμένουν φυγάδες της διεθνούς δικαιοσύνης.

«Παρά τη συνεχιζόμενη επιθετικότητα, η διεθνής αποφασιστικότητα να αντιταχθεί στα εγκλήματα της Ρωσίας βάσει του διεθνούς δικαίου και να υποστηρίξει τα θύματά της έχει υποστεί αυξανόμενη πίεση τους τελευταίους μήνες, ιδίως από την αρχή της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ. Οι δεσμεύσεις για δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα εξασθενούν, καθώς ισχυροί παράγοντες ενθαρρύνονται να αγνοούν το διεθνές δίκαιο και να υπονομεύουν περαιτέρω την τάξη που βασίζεται σε κανόνες.

«Αυτό το βλέπουμε στη ρητορική που ελαχιστοποιεί τις ευθύνες της Ρωσίας για σοβαρές παραβιάσεις και στις προτάσεις που υποδηλώνουν ότι η ατιμωρησία για την επιθετικότητα και άλλα εγκλήματα είναι ένα αποδεκτό τίμημα για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Το βλέπουμε επίσης στις απερίσκεπτες, ανεξέλεγκτες επιθέσεις κατά του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και στους πρόσφατους περιορισμούς στην παροχή βοήθειας στις/στους Ουκρανές/ούς προσφύγισσες/ες, με ορισμένα κράτη να υποδηλώνουν ότι ορισμένες περιοχές της χώρας είναι πλέον ασφαλείς για επιστροφή.

«Η αδικία πρέπει να αντιμετωπιστεί, όχι να κανονικοποιηθεί. Η ατιμωρησία πρέπει να αμφισβητηθεί, όχι να ενσωματωθεί στις ειρηνευτικές προτάσεις.

«Οι Ουκρανοί πολίτες συνεχίζουν να υπομένουν καθημερινές αδιάκριτες επιθέσεις. Κρίσιμες υποδομές, απαραίτητες για την επιβίωση, έχουν καταστραφεί ανελέητα, θέτοντας σε κίνδυνο εκατομμύρια ζωές. Οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν να βασανίζουν αιχμαλώτους πολέμου, να τρομοκρατούν και να απελαύνουν πολίτες στα εδάφη που καταλαμβάνουν, να υποβάλλουν δασκάλους σε καταναγκαστική εργασία, να κατηχούν τα παιδιά και να τους αρνούνται την ταυτότητά τους. Ταυτόχρονα, η Μόσχα απαιτεί τον έλεγχο περισσότερων ουκρανικών εδαφών ως μέρος των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων».

«Ο κόσμος δεν πρέπει να ξεχνά ότι από την κατάληψη και την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία πριν από 12 χρόνια, έχει προκληθεί καταστροφή και τεράστιος πόνος στους ανθρώπους της Ουκρανίας, τόσο στα κατεχόμενα εδάφη όσο και πέραν αυτών. Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί, αμέτρητες οικογένειες έχουν μείνει άστεγες και έχουν χαθεί πάρα πολλές ζωές. Η επιθετικότητα της Ρωσίας — ένα έγκλημα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο — έχει δοκιμάσει όχι μόνο το θάρρος και την ανθεκτικότητα των Ουκρανών, αλλά και την αποφασιστικότητα της διεθνούς κοινότητας να υπερασπιστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και να διασφαλίσει τη δικαιοσύνη.

«Οποιαδήποτε πίεση ασκείται στην Ουκρανία να συμβιβαστεί όσον αφορά τις ευθύνες για εγκλήματα που σχετίζονται με τον πόλεμο ή να αποδεχθεί τις εδαφικές και άλλες απαιτήσεις της Ρωσίας είναι τόσο ηθικά αποτρόπαια όσο και παράνομη. Δεν πρέπει να υπάρξει ατιμωρησία για εγκλήματα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, και τα εγκλήματα αυτά δεν υπόκεινται σε παραγραφή.

Αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για την ανθρωπότητα. Η αποφασιστικότητα της διεθνούς κοινότητας δεν πρέπει να κλονιστεί. Είναι υψίστης σημασίας οι άνθρωποι της Ουκρανίας να λάβουν αλήθεια, δικαιοσύνη και αποζημίωση για τις καταστροφικές επιπτώσεις που έχει επιφέρει αυτός ο πόλεμος τα τελευταία δώδεκα χρόνια — και συνεχίζει να επιφέρει στη χώρα, τους ανθρώπους, τη γη και το μέλλον της».