ΕΕ: Η ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΧΩΡΕΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ

Αντιδρώντας στην ψήφο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επικύρωση των αλλαγών στους κανόνες της ΕΕ για το άσυλο, οι οποίες υπονομεύουν τα θεμέλια της προστασίας των προσφυγισσών και των προσφύγων, η Olivia Sundberg Diez, Υπεύθυνη της Διεθνούς Αμνηστίας για θέματα Μετανάστευσης και Ασύλου στην ΕΕ, δήλωσε:

«Είναι μια πολύ μαύρη μέρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ΕΕ. Αυτή η επίθεση στο δικαίωμα στο άσυλο λαμβάνει χώρα ενώ μια σειρά τιμωρητικών μέτρων απέλασης παραμένει υπό διαπραγμάτευση. Με αυτή την ψηφοφορία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποκύπτει σε μια δεκαετή εκστρατεία για την κατάργηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ξεκινώντας από τα δικαιώματα των αιτουσών/αιτούντων άσυλο, των προσφυγισσών/ων και των μεταναστριών/ών. Αυτή η προβληματική πολιτική αλλαγή πλήττει τον πυρήνα των θεμελιωδών αρχών της ΕΕ.

Η σημερινή ψηφοφορία σημαίνει ότι οι αιτήσεις των ατόμων που ζητούν άσυλο στην ΕΕ θα μπορούν να απορρίπτονται χωρίς εξέταση και τα άτομα αυτά θα μπορούν να στέλνονται σε χώρες με τις οποίες δεν έχουν καμία σχέση και στις οποίες δεν έχουν πάει ποτέ. Τα μέτρα αυτά σηματοδοτούν την παραίτηση της ΕΕ από τη δέσμευσή της για την προστασία των προσφυγισσών και των προσφύγων και ανοίγουν τον δρόμο για τα κράτη μέλη της ΕΕ να συνάψουν συμφωνίες με τρίτες χώρες για την offshore επεξεργασία των αιτήσεων ασύλου.

«Η σημερινή συμφωνία εισάγει επίσης έναν κατάλογο χωρών καταγωγής που θεωρούνται «ασφαλείς» σε ολόκληρη την ΕΕ, μεταφέροντας στις/στους αιτούσες/ντες άσυλο το βάρος να αποδείξουν το αντίθετο. Αυτό υπονομεύει την ατομική αξιολόγηση των αιτήσεων προστασίας και δημιουργεί ένα ακόμη εμπόδιο στον νομικό λαβύρινθο που αναμφίβολα θα στερήσει από τους ανθρώπους που διατρέχουν κίνδυνο την προστασία που χρειάζονται».

Ιστορικό

Στις 10 Φεβρουαρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ των κανόνων που τροποποιούν την έννοια της «ασφαλούς τρίτης χώρας» στον κανονισμό της ΕΕ για τις διαδικασίες ασύλου, καθώς και της εισαγωγής ενός καταλόγου «ασφαλών χωρών καταγωγής» σε επίπεδο ΕΕ. Οι κανόνες θα διευκολύνουν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την έννοια της «ασφαλούς τρίτης χώρας» για να απορρίπτουν αιτήσεις ασύλου ως μη αποδεκτές, χωρίς να εξετάζουν εάν είναι βάσιμες, και να μεταφέρουν με τη βία άτομα που αναζητούν ασφάλεια σε χώρες με τις οποίες δεν έχουν καμία σχέση ή από τις οποίες ενδεχομένως έχουν μόνο διέλθει. Καταργούν επίσης την ανασταλτική ισχύ που έχει η προσφυγή σε αυτές τις περιπτώσεις, πράγμα που σημαίνει ότι τα άτομα θα μπορούν να απελαύνονται ενώ οι προσφυγές τους εκκρεμούν.

Ο κατάλογος των ασφαλών χωρών καταγωγής περιλαμβάνει το Μπαγκλαντές, την Κολομβία, την Αίγυπτο, το Κοσσυφοπέδιο, την Ινδία, το Μαρόκο και την Τυνησία, καθώς και τις υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ χώρες (με εξαιρέσεις). Οι υπήκοοι αυτών των χωρών θα θεωρούνται ότι δεν χρειάζονται προστασία και θα υποβάλλονται σε ταχεία διαδικασία ασύλου, χωρίς να γίνεται εξατομικευμένη αξιολόγηση των αιτήσεών τους.