ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΘAΛΑΣΣΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΑ

Δημοσιεύθηκε στις 14 Μαΐου 2014, 13:56Εκτύπωση

Από τη RuthND, συντονίστρια δράσεων της Διεθνούς Αμνηστίας Ηνωμένου Βασιλείου

Έλληνας λιμενοφύλακας επικοινωνεί με μια βάρκα το Νοέμβριο του 2009. Δεν έχουν φερθεί το ίδιο καλά σε όλες τις βάρκες. © Γιώργος Μουτάφης


Ημερομηνία: Οκτώβριος 2013. Τοποθεσία: Στα ανοικτά των ακτών του νησιού Λαμπεντούζα (Ιταλία). Αριθμός των νεκρών: 364 άτομα.
Ημερομηνία: Ιανουάριος 2014. Τοποθεσία: Στα ανοικτά του Φαρμακονησίου (Ελλάδα). Αριθμός των νεκρών: 11 άτομα, εκ των οποίων 8 παιδία.
Ημερομηνία: 5 Μαΐου 2014. Τοποθεσία: Στα ανοικτά της Σάμου, κοντά στις ακτές της Τουρκίας. Αριθμός των νεκρών: Τουλάχιστον 22 άτομα.
Ημερομηνία: 12 Μαΐου 2014. Τοποθεσία: Στα ανοικτά των ακτών του νησιού Λαμπεντούζα. Αριθμός των νεκρών: Άγνωστος προς το παρόν.
Η τραγική λίστα θυμάτων συνεχώς μεγαλώνει. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία για τους πρόσφυγες (UNHCR), τουλάχιστον 2,600 άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους διασχίζοντας τη Μεσόγειο προς την Ευρώπη από το 2011.
Μόνο στο Αιγαίο, από τον Αύγουστο του 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2014, 188 άτομα έχουν χάσει την ζωή τους ή αγνοούνται.
Tα στατιστικά στοιχεία είναι πράγματι σοκαριστικά. Κάθε αριθμός ξεχωριστά, αντιπροσωπεύει έναν άνθρωπο. Κάθε ένας από αυτούς ανθρώπους , για τους δικούς του λόγους, ρισκάρει την ίδια του την ζωή για να φτάσει στην Ευρώπη, κάθε ένα άτομο κουβαλά τη δική του ιστορία δυσκολιών και καταχρήσεων που αντιμετωπίζουν κατά το ταξίδι τους. Για αυτούς που καταφέρνουν να επιβιώσουν, οι ιστορίες κακομεταχείρισης συχνά συνεχίζονται.
Τον προηγούμενο χρόνο, η συνεργάτιδα μου η Ναόμι επισκέφτηκε την Ελλάδα και συνάντησε πρόσφυγες και μετανάστες που επέζησαν απ’ το επικίνδυνο ταξίδι τους προς την Ευρώπη από την θάλασσα. Οι ιστορίες τους είναι πολύ συγκινητικές.
Πρόσφατα, συνάδελφοι πήραν συνεντεύξεις από τους επιζώντες του ναυάγιου του Ιανουαρίου στο Φαρμακονησι. Δύο Αφγανοί πρόσφυγες περιέγραψαν το ταξίδι τους με άλλα 27 άτομα –Αφγανούς και Σύρους- που ξεκίνησε βράδυ από την Τουρκία προς την Ελλάδα. Αναγκάστηκαν να σταματήσουν τα μεσάνυχτα, όταν η μηχανή τους έπαθε βλάβη.
Μόλις 100 μέτρα από τις ακτές του νησιού εντοπίστηκαν από Έλληνες λιμενοφύλακες. Οι λιμενοφύλακες χρησιμοποίησαν σκοινί για να συνδέσουν την βάρκα με το δικό τους σκάφος και ξεκίνησαν να τους ρυμουλκούν με μεγάλη ταχύτητα πίσω προς την Τουρκία. Λόγω των απότομων κινήσεων, άρχισαν να μπαίνουν νερά στην βάρκα. Κάποιοι από τους μετανάστες που βρίσκονταν στο νερό προσπάθησαν να σκαρφαλώσουν στο σκάφος της ακτοφυλακής αλλά ξυλοκοπήθηκαν. Οι συνάδελφοι μου άκουσαν ότι οι μετανάστες που κατάφεραν να επιβιβαστούν στο σκάφος ξυλοκοπήθηκαν και βρέθηκαν υπό την απειλή όπλου.
Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Σε πολύ τακτά διαστήματα, άνθρωποι δέχονται απωθήσεις και μένουν αβοήθητοι στα ανοιχτά της θάλασσας. Πολλοί έχουν στερηθεί την ευκαιρία να εξηγήσουν την κατάστασή τους ή να προσπαθήσουν να ζητήσουν άσυλο. Μερικοί πνίγονται την ίδια στιγμή που οι χώρες φιλονικούν για το ποιος είναι υπεύθυνος για τη διάσωσή τους.
Οι άνθρωποι έχουν διαφορετικούς λόγους για τους οποίους έρχονται στην Ευρώπη. Κάποιοι φεύγουν εξαιτίας διώξεων και συγκρούσεων στις χώρες τους και αναζητούν καταφύγιο και να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες. Άλλοι είναι μετανάστες, που αφήνουν πίσω τους τη φτώχεια για να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Όποια και αν είναι η διαδρομή ή ο λόγος για τον ερχομό τους, η ζωή τους και τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να προστατεύονται. Το θέμα είναι ότι λαμβάνονται όλο και περισσότερο περιοριστικές πολιτικές, με στόχο την πρόληψη εισόδου ανθρώπων στην Ευρώπη με κάθε κόστος, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να επιλέγουν όλο και πιο επικίνδυνες διαδρομές. Το ανθρώπινο κόστος για άσυλο στην Ευρώπη όπως και οι πολιτικές και πρακτικές μετανάστευσης είναι πολύ υψηλό. Πρέπει να κάνουμε κάτι καλύτερο.
Αυτή τη στιγμή, τα κράτη μέλη της ΕΕ αναπτύσσουν κατευθυντήριες γραμμές που θα διαμορφώσουν το μέλλον της ΕΕ για την στρατηγική ασύλου και μετανάστευσης για τα επόμενα πέντε χρόνια. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να εγκριθούν κατά τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 26-27 Ιουνίου. Παρακαλούμε καλέστε τους υποψήφιους ευρωβουλευτές, ζητώντας τους να διασφαλίσουν ότι η προστασία των ατόμων αποτελεί προτεραιότητα αυτής της πολιτικής.
Χωρίς συγκεκριμένη δράση, ο αριθμός των νεκρών στις ακτές της Ευρώπης θα συνεχίσει την τραγική του αύξηση. Θα επιτρέπατε να συμβεί κάτι τέτοιο;