10 ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Δημοσιεύθηκε στις 7 Μαρτίου 2015, 11:53Εκτύπωση

Τι σχέση έχει η ποίηση και η λογοτεχνία με τα ανθρώπινα δικαιώματα; Ο Αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου, γνωστός για τον αγώνα του κατά του απαρτχάιντ, έχει δώσει την πιο εύστοχη απάντηση: «Συνδέονται με αυτό το υπέροχο ταλέντο που έχουμε εμείς οι άνθρωποι: να συμπάσχουμε με τους άλλους. Μέσω αυτής της συναίσθησης, ξεπερνούμε τις προκαταλήψεις, αναπτύσσουμε ανοχή και τελικώς καταλαβαίνουμε την αγάπη. Οι ιστορίες μπορούν να φέρουν την κατανόηση, τη θεραπεία, τη συμφιλίωση και την ενότητα.»

Εμείς στη Διεθνή Αμνηστία παίρνουμε την ανάγνωση στα σοβαρά. Για αυτό και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, σας προτείνουμε βιβλία που είτε είναι κλασσικά φεμινιστικά αναγνώσματα, όπως το Δεύτερο Φύλο, είτε σχετίζονται με το έργο της Διεθνούς Αμνηστίας για τα δικαιώματα των γυναικών όπως το Ελεύθερες Γυναίκες ή το Λουλούδι της Ερήμου. Επιλέγουμε όμως και βιβλία που προβληματίζουν για τον παραδοσιακό ρόλο των φύλων και τη θέση των γυναικών μέσα στην κοινωνία όπως οι Ικέτιδες του Αισχύλου ή ακόμα και η Μεγάλη Χίμαιρα του Καραγάτση.
Καλή ανάγνωση!

1. Ελεύθερες Γυναίκες: η αντίσταση 14 γυναικών απ’ όλο τον κόσμο, CREMIEU AURINE, JULIEN HELENE

14 γυναίκες, η Αϊσατά Α., η Σιχέμ Μπεσεντρίν, η Βέρα Σίρουα, η Κριστίν Κ., η Άντζελα Ντέιβις, η Βίβιαν Ντιάζ, η Άσμα Γιαχανγκίρ, η Ελίζα Μουσάεβα, η Ίτα Φάτια Νάντια, η Αρουντάτι Ρόι, η Νγκουάνγκ Σανγκντρόλ, η Λεϊλά Σαχίντ, η Σοφία Υ. και η Λεϊλά Ζάνα μιλούν εδώ για το δικό τους αγώνα για την ελευθερία. Βρέθηκαν σε όλες τις μάχες, από τη θανατική ποινή ως τους ακρωτηριασμούς γεννητικών οργάνων, από τα εγκλήματα τιμής έως τα εγκλήματα πολέμου

2. Το λουλούδι της ερήμου, Dirie Wari

Η Γουόρις Ντίρι, γόνος μιας παραδοσιακής σομαλικής οικογένειας νομάδων, που πίστευαν στα αρχαϊκά έθιμα όπως ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων και ο γάμος ανάμεσα σε κοριτσάκια προεφηβικής ηλικίας και σε ηλικιωμένους άντρες, το έσκασε από την καταπιεστική ζωή της στην αφρικανική έρημο, όταν ήταν μόλις δεκατριών χρόνων, αγράμματη και πάμπτωχη, χωρίς τίποτα δικό της εκτός από ένα κουρελιασμένο σάλι. Σήμερα ζει στη Νέα Υόρκη, συνεχίζοντας μια καταπληκτική διπλή καριέρα: του τοπ - μόντελ, με πρόσωπο γνωστό σε όλο τον κόσμο, και της Ειδικής Πρέσβειρας των Ηνωμένων Εθνών, που ταξιδεύει σε κάθε γωνία της γης υποστηρίζοντας εύγλωττα τα ανθρώπινα δικαιώματα - και τώρα, σε τούτο το υποδειγματικό και σημαντικό βιβλίο προσφέρει μια ακαταμάχητη σε πρώτο πρόσωπο αφήγηση της δραματικής και διδακτικής οδύσσειας.

3. Το δεύτερο φύλο, της Simone De Beauvoir

Το «Δεύτερο Φύλο» κυκλοφόρησε το 1949 και αποτέλεσε το απόλυτο έργο αναφοράς του φεμινιστικού κινήματος. Τα 50.000 αντίτυπα της πρώτης έκδοσης εξαντλήθηκαν μέσα σε μια βδομάδα, ενώ το Βατικανό περιέλαβε το βιβλίο στη «μαύρη λίστα» του. Εξήντα χρόνια μετά, ενώ η φεμινιστική ουτοπία ξεφτάει καθώς σεξιστικές αντιλήψεις και πρακτικές επανέρχονται σε πολλά σημεία του πλανήτη, το «Δεύτερο Φύλο» αξίζει να ξαναδιαβαστεί ως ορόσημο της ιστορίας του γυναικείου κινήματος.

4. Ιστορίες Ντροπής - ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΜΠΟΥΚΗΣ

Τα τελευταία πενήντα, εξήντα ή έστω εκατό χρόνια και σε ένα μικρό μόνο τμήμα του αμαρτωλού πλανήτη μας -αυτό που εμείς σήμερα αυτάρεσκα ονομάζουμε δυτικό κόσμο- οι γυναίκες άρχισαν για πρώτη φορά να ζουν όλο και πιο ανθρώπινα. Για αιώνες και χιλιετίες, σε όλη τη μέχρι τότε ιστορία τους και σε όλα τα πλάτη και μήκη της υφηλίου, οι γυναίκες, δηλαδή ο μισός πληθυσμός της Γης και παρά τις ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, ζούσαν σαν "χρηστικά αντικείμενα" και η ζωή τους έμοιαζε με αυτή των κατοικίδιων ζώων.

5. Αισχύλου Ικέτιδες

Όπως σ' όλα τα σημαντικά πράγματα στον κόσμο της τέχνης, κι όχι μόνο στο κόσμο της τέχνης, το μυστικό βρίσκεται στην απλότητα, και στην τυπικότητα με την οποία εκφράζεται το απλό. Χωρίς να έχω πειστεί πως οι «Ικέτιδες» δεν είναι το πρώτο σωζόμενο θεατρικό κείμενο της ανθρωπότητας, πιστεύω πως είναι το πιο απλό θεατρικό κείμενο του κόσμου. Απλοϊκά έχουμε άπειρα, και μονοσήμαντα πάμπολλα. Τόσο όμως απλό και συνάμα τόσο φορτισμένο, σπάνια θα συναντήσουμε στο παγκόσμιο θέατρο

6. Με λένε Μαλάλα, YOUSAFZAI MALALA

Το "Με λένε Μαλάλα" είναι η αξιοθαύμαστη ιστορία μιας οικογένειας που ξεριζώθηκε εξαιτίας της τρομοκρατίας, η ιστορία της μάχης για την εκπαίδευση των κοριτσιών, η ιστορία ενός πατέρα ο οποίος -ιδιοκτήτης σχολείου ο ίδιος- αγωνίστηκε κι ενθάρρυνε την κόρη του να γράφει και να φοιτά· είναι, τέλος, η ιστορία ενός γενναίου κοριτσιού με δυο γονείς που αγαπούν με πάθος την κόρη τους σε μια κοινωνία που δείχνει σαφή προτίμηση στους γιους.Το βιβλίο που θα μας κάνει όλους να πιστέψουμε πραγματικά ότι μπορεί σήμερα η φωνή ενός και μόνο ανθρώπου να εμπνεύσει και να αλλάξει ολόκληρο τον κόσμο

7. Η Μεγάλη Χίμαιρα – ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ M.

«Η μεγάλη χίμαιρα» είναι ένα λεπτομερές ψυχογράφημα. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με έναν γυναικείο χαρακτήρα και τον αναλύει συστηματικά. Είναι η ιστορία της Μαρίνας, μιας νεαρής Γαλλίδας που ερωτεύεται, παντρεύεται κι ακολουθεί τον άνδρα της στη Σύρα, στο πατρικό σπίτι της Επισκοπής. Εκεί ζει κάτω από τον βαρύ, αποδοκιμαστικό ίσκιο της πεθεράς της. Καθώς η Μαρίνα συνδέει την τύχη της με τα βαπόρια του άνδρα της, κάθε ψυχική της αναταραχή έχει περίεργες συνέπειες πάνω στη ζωή τους.

8. Η ιστορία της πορφυρής δούλης, ATWOOD MARGARET

Η Μάργκαρετ Άτγουντ γεννήθηκε στην Οτάβα του Καναδά το 1939, μεγάλωσε στο Κεμπέκ και το Οντάριο και έζησε μεγάλο μέρος της ζωής της έξω από τη χώρα της (Βοστώνη, Βερολίνο, Εδιμβούργο, Λονδίνο, κ.ά.). Έχει εκδόσει περισσότερα από είκοσι βιβλία (μυθιστορήματα, διηγήματα, ποίηση, λογοτεχνική κριτική). Πεζογραφήματά της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. "Η ιστορία της πορφυρής δούλης" (1985) κάνει παγκοσμίως γνωστό το όνομα της συγγραφέως και την κατατάσσει στους σημαντικότερους και πιο ρηξικέλευθους πεζογράφους της εποχής της.

9. Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη, NAFISI AZAR

Όλοι έχουμε όνειρα - πράγματα που οραματιζόμαστε αλλά δεν καταφέρνουμε πάντα να υλοποιήσουμε. Αυτή είναι η ιστορία του ονείρου της Αζάρ Ναφίζι, που ενώ έζησε μέσα στον εφιάλτη κατάφερε να κάνει το όνειρο πραγματικότητα. Το "Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη" είναι μια απόδειξη της δύναμης της τέχνης και της ικανότητάς της να μεταμορφώνει τη ζωή των ανθρώπων

10. Η γυναίκα της Πάτρας - Γ ΧΡΟΝΑΣ

Τι έχει αυτή η βιογραφία που περικλείει την Πάτρα, την Αθήνα, την Ελλάδα, του ’50, ’60, ’70, κι έκανε τον Μάνο Χατζιδάκι να πει, σ’ ένα βιβλιοπώλη στη στοά Χηρς, στη Θεσσαλονίκη - πώς είναι το καλύτερο βιβλίο που διάβασε στη ζωή του; Ο αναγνώστης θα καταλάβει. Δεν έχει ένα αλλά πολλά παράλληλα θαύματα. Αρετές υψηλού λόγου. Από μια αμόρφωτη γυναίκα. Την Γυναίκα της Πάτρας, που μιλάει χωρίς να ντρέπεται· χωρίς να λυπάται. Ελεύθερος και σπάνιος λόγος. (...) «Η γυναίκα της Πάτρας», είναι η πιο αληθινή, δηλαδή, γυμνή, ιστορία, που έχετε διαβάσει, στην ελληνική γλώσσα, από την σταύρωση του Χριστού και τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Αναδημοσίευση από politeia.net