ΖΩΕΣ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ

ΖΩΕΣ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ

Δημοσιεύθηκε στις 16 Μαρτίου 2018, 14:07Εκτύπωση

ΠΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ - ΚΑΜΙΑ ΖΩΗ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ

Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν 13.000 άνθρωποι παγιδευμένοι στα ελληνικά νησιά, οι περισσότεροι σε άθλιες συνθήκες και πρέπει να μεταφερθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Οι πρόσφυγες που βρίσκονται σε απαράδεκτες συνθήκες στα ελληνικά νησιά πρέπει να μεταφερθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πείτε στον @PrimeministerGR -> #OpenTheIslands

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ ΣΤΟ TWITTER

Οι άνθρωποι αυτοί, μεταξύ τους πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά, έχουν εγκαταλείψει ρημαγμένες χώρες, αφήνοντας τα πάντα πίσω. Κάποιοι έχουν χάσει τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Το μόνο που ήθελαν ήταν ένα νέο σπίτι και ένα ασφαλές μέλλον, αντί γι' αυτό όμως, τώρα είναι παγιδευμένοι στα ελληνικά νησιά σε απαράδεκτες συνθήκες.

WATCH THE VIDEO
© Amnesty International

Αναγκάζονται να ζουν σε υπερπλήρεις καταυλισμούς ενώ πολλοί ακόμα κοιμούνται σε καλοκαιρινές σκηνές, χωρίς κατάλληλη θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα, εγκαταστάσεις υγιεινής και αποχέτευσης. Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους και είναι εκτεθειμένες σε σεξουαλική παρενόχληση και βία.

Πρέπει να δράσουμε τώρα και να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στα ελληνικά νησιά και στους παγιδευμένους ανθρώπους εκεί. Οι ελληνικές αρχές πρέπει να μεταφέρουν τους πρόσφυγες σε ασφαλή καταλύματα στην ηπειρωτική Ελλάδα και να τους διασφαλίσουν ένα μέλλον.

Ζητήστε από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αλέξη Τσίπρα, να μετακινήσει τους αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου μπορούν να έχουν καλύτερη πρόσβαση σε καταλύματα και υπηρεσίες.

Τα tweet σας μπορούν να βοηθήσουν να αλλάξει η κατάσταση. Όταν υψώνουμε τη φωνή μας όλοι και όλες μαζί, οι άνθρωποι στην εξουσία ακούνε.


H ιστορία του Αχμέντ*

Γνωρίσαμε τον Αχμέντ* στον καταυλισμό της Μόριας στις αρχές του Φεβρουαρίου. Ο Αχμέντ έφτασε ως ανήλικος στα τέλη του 2016 στην Ελλάδα αλλά μέχρι να εξεταστεί το αίτημα ασύλου του, ενηλικιώθηκε. Έχει δεχτεί επίθεση στη Μόρια όπου από τα πολλά χτυπήματα τραυματίστηκε το κεφάλι του και έσπασε το χέρι μου.

Όπως είπε στη Διεθνή Αμνηστία, «Φοβάμαι να γυρίσω πίσω στο Αφγανιστάν. Βλέπω ακόμα εφιάλτες από όσα έχω ζήσει εκεί. Έχουμε έρθει με την ελπίδα να σπουδάσουμε, να δουλέψουμε και να γίνουμε χρήσιμοι στην κοινωνία. Όχι να μείνουμε ξεχασμένοι στη Μόρια».

Την ιστορία του Αχμέντ αφηγείται ο ηθοποιός Γιάννης Στάνκογλου, στo πλαίσιo της εκστρατείας #ΟpenTheIslands.

Φοβάμαι να γυρίσω πίσω στο Αφγανιστάν. Βλέπω ακόμα εφιάλτες από όσα έχω ζήσει εκεί.

— Αχμέντ*

H ιστορία της Φάτιμα*

ΠΑΡΕ ΜΕΡΟΣ, ΤΩΡΑΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΗ

H Φάτιμα είναι 27 χρονών και κατάγεται από τη Μοσούλη. Τη συναντήσαμε στα τέλη Ιανουαρίου στον καταυλισμό της ΒΙΑΛ στη Χίο όπου διέμενε σε μια σκηνή μαζί με το σύζυγο της και τα 6 παιδιά της. Το μεγαλύτερο της άγχος είναι τα παιδιά της.

«Ο γιος μου είχε χτυπηθεί από τη βόμβα. Είναι επιληπτικός. Δεν παίρνει τη θεραπεία που πρέπει. Φοβάται το σκοτάδι. Τις νύχτες ουρλιάζει. Όταν βρέχει, κλείνει τα αυτιά του. Τον τρομάζει ο ήχος της βροχής».

«Το χειρότερο είναι ότι εδώ κανείς δεν σε ακούσει και δεν νοιάζεται για σένα. Δραπετεύσαμε από τη μια τραγωδία για να βρεθούμε σε μια άλλη».

Την ιστορία της Φάτιμα αφηγείται η ηθοποιός Μυρτώ Αλικάκη, στo πλαίσιo της εκστρατείας #ΟpenTheIslands.

WATCH THE VIDEO
© Amnesty International

Οι γυναίκες πρόσφυγες και οι δυσκολίες τους

Στην καθημερινότητα των καταυλισμών, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες προκλήσεις.

Συναντήσαμε πρόσφατα τη Νάντια* από το Αφγανιστάν στον καταυλισμό της Μόριας στη Λέσβο.

«Κάθε μέρα οι γυναίκες παρενοχλούνται είτε μέσα είτε έξω από τον καταυλισμό της Μόριας», είπε η Νάντια εξηγώντας ότι «επειδή οι κυβερνήσεις κλείνουν τους δρόμους για τους πρόσφυγες, μας ρίχνουν στα χέρια των διακινητών. Μας εκθέτουν σε κακομεταχείριση. Οι διακινητές κερδίζουν, οι πρόσφυγες χάνουν». Στο Αφγανιστάν συνεργαζόταν με μη κυβερνητικές οργανώσεις για την ενδυνάμωση της νεολαίας και των γυναικών.

Η Νάντια ταξίδεψε στην Ελλάδα με τις δύο μικρότερες αδελφές της και περιγράφει το ταξίδι ως πολύ δύσκολο και επικίνδυνο. Το όνειρό της είναι να ζήσει με τις αδελφές της σε μια χώρα όπου «οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ως ίσες».

Η Ιβέτ* από το Καμερούν έχει γίνει σαν μητέρα για πολλές νέες γυναίκες που ζουν στη Μόρια. Όταν ο καταυλισμός ήταν υπερβολικά υπερπλήρης, δεν δίστασε να εγκαταλείψει το κρεβάτι της για εγκυμονούσες γυναίκες.

«Είμαι μητέρα, και έτσι καταλαβαίνω τις δυσκολίες τους. Μπορώ να φανταστώ πόσο δύσκολο είναι να είσαι έγκυος στη Μόρια».

Η Νάντια* από το Αφγανιστάν ζει στον καταυλισμό της Μόριας.
Η Ιβέτ* έχει γίνει σαν μητέρα για πολλές νέες γυναίκες στη Μόρια.

«Η πραγματική έννοια του φόβου»

Η Αμάλ είναι μια Σύρια- Παλαιστίνια γυναίκα, που έφτασε μόνη στη Λέσβο. Εργάστηκε ως ιατρικός στατιστικολόγος στη Δαμασκό, αλλά έπρεπε να εγκαταλείψει τη χώρα εξαιτίας του πολέμου.

Προσπάθησε να επιβιώσει στην Τουρκία για λίγο, αλλά οι συνθήκες ήταν σκληρές. Η μόνη δουλειά που βρήκε ήταν σε κλωστοϋφαντουργικά εργαστήρια, όπου την εκμεταλλεύονταν και οι συνθήκες εργασίας την αρρώσταιναν. Η Amal εργάζεται τώρα ως διερμηνέας και ζει με άλλες γυναίκες σε ένα διαμέρισμα.

Θυμάται τις πρώτες μέρες της στον καταυλισμό στη Μόρια με δυσφορία: "Για πέντε ημέρες, μέναμε σε μια σκηνή που οι άνθρωποι ονόμαζαν «σκηνή-φυλακή». Ήμουν συγκλονισμένη και πληγωμένη που με αντιμετώπισαν ως εγκληματία.

«Αν εσείς [οι Ευρωπαίοι ηγέτες] θέλετε να γνωρίσετε την πραγματική έννοια του φόβου, της πείνας και του κρύου, ελάτε να μείνετε στον καταυλισμό της Μόριας για ένα μήνα. 
— Αμάλ, καταυλισμός Μόριας στη Λέσβο

* Τα ονόματα έχουν αλλαχθεί για να προστατευτούν οι ταυτότητες.

 

ΠΑΡΕ ΜΕΡΟΣ, ΤΩΡΑ
ΠΑΡΕ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΗ Πάρε μέρος στην έκκληση
ΖΩΕΣ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ
ΖΩΕΣ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ
ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑ
Βασιζόμαστε σε άτομα σαν εσένα. Δεν δεχόμαστε χρηματοδοτήσεις από κυβερνήσεις και διεθνείς διακρατικούς φορείς.