ΗΠΑ/ΙΡΑΝ: ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 100 ΠΑΙΔΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ

Οι υπεύθυνοι για τον σχεδιασμό και την εκτέλεση της παράνομης αμερικανικής επίθεσης σε σχολείο στο Μινάμπ, στην επαρχία Χορμοζγκάν του Ιράν, που σκότωσε 168 άτομα, μεταξύ των οποίων πάνω από 100 παιδιά, πρέπει να λογοδοτήσουν, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η οργάνωση δείχνουν ότι το κτίριο του σχολείου χτυπήθηκε άμεσα, μαζί με 12 άλλα κτίρια σε έναν παρακείμενο συγκρότημα του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), με κατευθυνόμενα όπλα. Αυτό υποδηλώνει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις δεν έλαβαν τα δυνατά προληπτικά μέτρα για την αποφυγή να τραυματιστούν άμαχοι κατά τη διεξαγωγή της επίθεσης, κάτι που αποτελεί σοβαρή παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Το γεγονός ότι το σχολικό κτίριο αποτέλεσε άμεσο στόχο και ότι στο παρελθόν αποτελούσε μέρος του συγκροτήματος του IRGC δημιουργεί ανησυχίες ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ενδέχεται να βασίστηκαν σε μη ενημερωμένες πληροφορίες και να παρέλειψαν την υποχρέωσή τους να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να επαληθεύσουν ότι ο επιδιωκόμενος στόχος ήταν στρατιωτικός.

«Αυτή η φρικτή επίθεση σε ένα σχολείο, με τις αίθουσες γεμάτες παιδιά, αποτελεί μια αποτρόπαια απόδειξη για το καταστροφικό και απολύτως προβλέψιμο τίμημα που πληρώνουν οι άμαχοι κατά τη διάρκεια αυτής της ένοπλης σύγκρουσης. Τα σχολεία πρέπει να είναι χώροι ασφάλειας και μάθησης για τα παιδιά. Αντ’ αυτού, αυτό το σχολείο στο Μινάμπ μετατράπηκε σε τόπο μαζικής σφαγής. Οι αμερικανικές αρχές θα μπορούσαν, και θα έπρεπε, να γνωρίζουν ότι επρόκειτο για σχολικό κτίριο. Η στοχοποίηση ενός προστατευόμενου πολιτικού στόχου, όπως ένα σχολείο, απαγορεύεται αυστηρά από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο», δήλωσε η Erika Guevara-Rosas, Ανώτερη Διευθύντρια Έρευνας, Προάσπισης, Πολιτικής και Εκστρατειών της Διεθνούς Αμνηστίας.

Οι αμερικανικές αρχές πρέπει να διασφαλίσουν ότι η έρευνα που έχουν ανακοινώσει θα είναι αμερόληπτη, ανεξάρτητη και διαφανής. Οι έρευνες για την επίθεση πρέπει να εξετάσουν τη συλλογή και την αξιολόγηση πληροφοριών, τις αποφάσεις στόχευσης και τα προληπτικά μέτρα που ελήφθησαν, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκε η τεχνητή νοημοσύνη σε κάθε ένα από αυτά τα στάδια, προκειμένου να αξιολογηθεί πώς ελήφθησαν οι αποφάσεις για τη στόχευση. Τα αποτελέσματα της έρευνας πρέπει να δημοσιοποιηθούν.

Όπου υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ασκήσουν δίωξη σε κάθε πρόσωπο που είναι ύποπτο για ποινική ευθύνη. Τα θύματα και οι οικογένειές τους έχουν δικαίωμα στην αλήθεια και τη δικαιοσύνη και θα πρέπει να λάβουν πλήρη αποκατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης και της αποζημίωσης για τις καταστροφές που υπέστησαν οι άμαχοι.

«Εάν οι τα άτομα που επιτέθηκαν δεν αναγνώρισαν το κτίριο ως σχολείο και παρόλα αυτά προχώρησαν στην επίθεση, αυτό θα υποδείκνυε βαριά αμέλεια στον σχεδιασμό της επίθεσης και θα έδειχνε μια επαίσχυντη αποτυχία των υπηρεσιών πληροφοριών εκ μέρους του αμερικανικού στρατού και μια σοβαρή παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Από την άλλη πλευρά, εάν οι ΗΠΑ γνώριζαν ότι το σχολείο βρισκόταν δίπλα στις εγκαταστάσεις του IRGC και προχώρησαν στην επίθεση χωρίς να λάβουν όλα τα εφικτά προληπτικά μέτρα, όπως να επιτεθούν τη νύχτα όταν το σχολείο θα ήταν άδειο, ή να προειδοποιήσουν αποτελεσματικά εκ των προτέρων τους αμάχους που ενδέχεται να επηρεαστούν, αυτό θα ισοδυναμούσε με την απερίσκεπτη εκτόξευση μιας αδιάκριτης επίθεσης που σκότωσε και τραυμάτισε αμάχους και πρέπει να διερευνηθεί ως έγκλημα πολέμου», δήλωσε η Erika Guevara-Rosas.

«Από την πλευρά τους, οι ιρανικές αρχές πρέπει να απομακρύνουν αμέσως, όσο είναι δυνατόν, τους αμάχους από την περιοχή των στρατιωτικών στόχων και να επιτρέψουν την είσοδο ανεξάρτητων παρατηρητριών και παρατηρητών στη χώρα. Πρέπει επίσης να αποκαταστήσουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο, ώστε να διασφαλίσουν ότι τα 92 εκατομμύρια άτομα στο Ιράν έχουν πρόσβαση σε ζωτικής σημασίας πληροφορίες και μπορούν να επικοινωνήσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα».

Βίντεο, δορυφορικές εικόνες και συνεντεύξεις με τρεις ανεξάρτητες πηγές που διαθέτουν άμεσες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση στο Μινάμπ υποδεικνύουν ότι το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε αεροπορική επιδρομή στο Δημοτικό Σχολείο Shajareh Tayyebeh, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να τραυματιστούν άμαχοι, μεταξύ των οποίων παιδιά, γονείς, δασκάλες και δάσκαλοι, και να προκληθούν εκτεταμένες ζημιές και καταστροφές. Στο σχολείο φοιτούσαν τόσο κορίτσια όσο και αγόρια, τα οποία παρακολουθούσαν μαθήματα σε ξεχωριστούς ορόφους.

Οι συνέπειες της βομβιστικής επίθεσης στο σχολείο. Η χαρακτηριστική κατάρρευση της οροφής αποτελεί απόδειξη μιας αεροπορικής επίθεσης από ψηλά, η οποία κατέστρεψε μεγάλο μέρος του σχολικού κτιρίου ©Private

Η ανάλυση της Διεθνούς Αμνηστίας σχετικά με το οπτικοακουστικό υλικό των πυραυλικών επιθέσεων στο παρακείμενο συγκρότημα του IRGC και τα υπολείμματα πυραύλων που δημοσιεύθηκαν από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης στο Ιράν υποδεικνύουν ότι για την επίθεση χρησιμοποιήθηκε πιθανότατα ένας πύραυλος Tomahawk αμερικανικής κατασκευής. Οι πύραυλοι Tomahawk χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τις αμερικανικές δυνάμεις σε αυτή τη σύγκρουση και είναι πύραυλοι ακριβείας.

Το σχολείο χτυπήθηκε ξεχωριστά στο πλαίσιο μιας επίθεσης εναντίον 12 άλλων κτιρίων στο παρακείμενο συγκρότημα του IRGC, γεγονός που εγείρει σοβαρές ανησυχίες ότι ενδέχεται να έχει στοχοποιηθεί με βάση μη ενημερωμένες πληροφορίες. Οι New York Times ανέφεραν στις 11 Μαρτίου 2026 ότι μια προκαταρκτική έρευνα του αμερικανικού στρατού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επίθεση στο σχολείο ήταν αποτέλεσμα της χρήσης μη ενημερωμένων δεδομένων.

Οποιαδήποτε τρέχουσα ή μελλοντική χρήση τεχνητής νοημοσύνης μεγεθύνει τον κίνδυνο τέτοιων αποτυχιών. Επίσης, στις 11 Μαρτίου 2026, ο διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM) Brad Cooper επιβεβαίωσε ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούσαν προηγμένα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για την επεξεργασία μεγάλων ποσοτήτων δεδομένων που σχετίζονταν με τις επιχειρήσεις.

Η προφανής εξάρτηση των ΗΠΑ από μη ενημερωμένες πληροφορίες, οι οποίες δεν αποτύπωσαν την μακροχρόνια παρουσία του Δημοτικού Σχολείου Shajareh Tayyebeh ως πολιτικού στόχου, θα συνιστούσε σοβαρή παραβίαση της αρχής της προφύλαξης, και συγκεκριμένα της υποχρέωσης να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την επαλήθευση ότι ο επιδιωκόμενος στόχος αποτελεί στρατιωτικό στόχο. Μετά την επίθεση, τα μέσα ενημέρωσης και άλλοι οργανισμοί μπόρεσαν να επαληθεύσουν αμέσως ότι το κτίριο που στεγάζει το σχολείο είχε διαχωριστεί από το υπόλοιπο συγκρότημα τουλάχιστον από το 2016. Αυτό δείχνει ότι τα μέρη της σύγκρουσης, με πολύ πιο προηγμένες δυνατότητες και τεχνολογίες συλλογής πληροφοριών, ήταν αναμφίβολα σε θέση να συλλέξουν και να επαληθεύσουν τις ίδιες πληροφορίες, κάτι που θα έπρεπε να είχε οδηγήσει στην απόφαση να μην επιτεθεί στο σχολείο.

Μετά την επίθεση, οι ιρανικές αρχές εκμεταλλεύτηκαν τον πόνο των οικογενειών των θυμάτων και των παιδιών που επέζησαν για προπαγανδιστικούς σκοπούς.

Μεθοδολογία

Το Evidence Lab της Διεθνούς Αμνηστίας ανέλυσε πάνω από 30 δορυφορικές εικόνες του σχολείου και του παρακείμενου συγκροτήματος του IRGC, συμπεριλαμβανομένων εικόνων που τραβήχτηκαν μετά την επίθεση και ιστορικού υλικού που χρονολογείται πάνω από μια δεκαετία πριν. Η οργάνωση ανέλυσε 28 βίντεο και 30 φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο, μεταξύ των οποίων εικόνες που απεικονίζουν την επίθεση στο συγκρότημα του IRGC, φωτογραφίες υπολειμμάτων πυρομαχικών, καθώς και βίντεο και εικόνες που καταγράφουν τις στιγμές αμέσως μετά την επίθεση, τις προσπάθειες διάσωσης και την ανάσυρση πτωμάτων από τον τόπο του συμβάντος. Πρόσθετη ανάλυση διεξήχθη από ανεξάρτητο ιατροδικαστή.

Η οργάνωση εξέτασε επίσης επίσημες δηλώσεις που εκδόθηκαν από τις αρχές του Ιράν, του Ισραήλ και των ΗΠΑ, καθώς και αναφορές κρατικών και ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης, και πραγματοποίησε συνεντεύξεις με τρία άτομα που διαμένουν εκτός της χώρας και έχουν γνώση της κατάστασης στο Μινάμπ, του σχολείου και της επίθεσης: έναν δάσκαλο, έναν κάτοικο του Μινάμπ και έναν υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Μπαλούχοι.

Η Διεθνής Αμνηστία δεν μπόρεσε να μιλήσει απευθείας με μάρτυρες και οικογένειες θυμάτων λόγω της σκόπιμης διακοπής στην πρόσβαση στο διαδίκτυο που επέβαλαν οι ιρανικές αρχές από τις 28 Φεβρουαρίου 2026.

Παιδιά, δασκάλες και δάσκαλοι σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν σε αεροπορική επιδρομή σε σχολείο

Σύμφωνα με αξιωματούχους των ΗΠΑ, οι αεροπορικές επιδρομές των ισραηλινών και αμερικανικών δυνάμεων στις 28 Φεβρουαρίου 2026 ξεκίνησαν σε ολόκληρο το Ιράν στις 09:45 π.μ. τοπική ώρα.

Σε συνέντευξή του στα ΜΜΕ, ο κυβερνήτης της επαρχίας Χορμοζγκάν, Mohammad Ashouri, δήλωσε ότι το Δημοτικό Σχολείο Shajareh Tayyebeh χτυπήθηκε μία ώρα μετά την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης, στις 10:45 π.μ. τοπική ώρα.

Η Διεθνής Αμνηστία μίλησε με τον Sohrab (το πραγματικό του όνομα δεν αποκαλύπτεται για λόγους ασφαλείας), κάτοικο του Μινάμπ, ο οποίος είπε στην οργάνωση ότι επικοινώνησε με τέσσερις ανεξάρτητες πηγές που είχαν άμεση γνώση της επίθεσης στο σχολείο. Ανέφερε ότι το προσωπικό του σχολείου άρχισε να επικοινωνεί με τους γονείς γύρω στις 10 π.μ. για να παραλάβουν τα παιδιά τους. Η απόφασή τους φαίνεται να προηγήθηκε μιας επίσημης εθνικής προειδοποίησης που εκδόθηκε (περίπου 15 λεπτά αργότερα) από τις ιρανικές αρχές, η οποία ανακοίνωνε το κλείσιμο όλων των σχολείων σε ολόκληρη τη χώρα.

Η οργάνωση μίλησε επίσης με τη Shiva Amelirad, τη διεθνή εκπρόσωπο του Συντονιστικού Συμβουλίου των Συνδικαλιστικών Ενώσεων Ιρανών Εκπαιδευτικών, η οποία εδρεύει εκτός Ιράν και μετέφερε πληροφορίες από δύο ανεξάρτητες πηγές με άμεση γνώση του σχολείου και της επίθεσης.

Η Shiva Amelirad και ο Sohrab ανέφεραν ότι όταν πολλές οικογένειες έφτασαν στο σχολείο για να παραλάβουν τα παιδιά τους, αυτό είχε ήδη δεχτεί επίθεση. Ο Sohrab είπε στην οργάνωση:

«Άνθρωποι από τους γειτονικούς δρόμους και όσα άτομα είχαν χρόνο έσπευσαν στο σημείο και προσπάθησαν να πάρουν τα παιδιά των οποίων οι οικογένειες δεν είχαν φτάσει ακόμα. Πολλές μαθήτριες και πολλοί μαθητές προέρχονταν από γειτονικά χωριά και η μετακίνηση απαιτούσε χρόνο· όσες και όσοι ζούσαν πιο μακριά αντιμετώπισαν μεγάλες καθυστερήσεις μέχρι να φτάσει κάποιο αυτοκίνητο από το χωριό. Αυτή η καθυστέρηση αποδείχθηκε μοιραία. Οι διευθύντριες, οι διευθυντές, οι δασκάλες και οι δάσκαλοι παρέμειναν για να βγάλουν τα παιδιά έξω. Οι περισσότεροι από αυτούς σκοτώθηκαν. Κανείς δεν φανταζόταν ότι ένα σχολείο μέσα στην πόλη θα δεχόταν επίθεση».

Σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές, 168 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην επίθεση. Στις 3 Μαρτίου 2026, το δικαστικό πρακτορείο ειδήσεων Mizan ανακοίνωσε ότι μεταξύ των νεκρών ήταν τουλάχιστον 110 μαθήτριες και μαθητές, εκ των οποίων 66 αγόρια και 54 κορίτσια, καθώς και 26 δασκάλες και δάσκαλοι και τέσσερις γονείς. Στις 7 Μαρτίου 2026, οι αρχές δημοσίευσαν ένα κολάζ με τις εικόνες 119 παιδιών που σκοτώθηκαν. Λόγω της συνεχιζόμενης διακοπής του διαδικτύου και της αδυναμίας πρόσβασης στη χώρα για επιθεώρηση του χώρου και συνεντεύξεις με τις πληγείσες και τους πληγέντες, η Διεθνής Αμνηστία δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα τον αριθμό των νεκρών.

Το σχολείο βρίσκεται δίπλα σε στρατιωτική βάση

Σύμφωνα με την έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας, το σχολείο βρίσκεται στη συνοικία Shahrak-e Al-Mahdi της πόλης Μινάμπ και γειτνιάζει με μια βάση που ανήκει στη Ταξιαρχία Πυραύλων Seyyed al-Shohada Asif του Ναυτικού του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), η οποία είναι υπεύθυνη για την παράκτια άμυνα κατά μήκος των νότιων ακτών του Ιράν. Η βάση αποτελεί στρατιωτική εγκατάσταση του IRGC και περιλαμβάνει πολλά κτίρια. Εντός της βάσης υπάρχει επίσης μια ιατρική μονάδα με την ονομασία «Εξειδικευμένη Κλινική Shahid Absalan», η οποία ανήκει στη Διοίκηση Υγείας του Ναυτικού του IRGC και είναι περιφραγμένη.

Η Shiva Amelirad και ο Sohrab ενημέρωσαν τη Διεθνή Αμνηστία ότι το σχολείο εξυπηρετεί τόσο τα παιδιά του προσωπικού του IRGC όσο και παιδιά από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος της περιοχής, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται μέλη της καταπιεζόμενης εθνοτικής μειονότητας των Μπαλούχοι του Ιράν.

Δορυφορικές εικόνες της 20ής Οκτωβρίου 2013 δείχνουν τις εγκαταστάσεις του IRGC με περιμετρικό τοίχο, υπερυψωμένα φυλάκια κατά μήκος των τειχών – που επισημαίνονται με μπλε τετράγωνα – και μια ελεγχόμενη είσοδο.

Οι δορυφορικές εικόνες της 28ης Οκτωβρίου 2016 δείχνουν ότι έχουν ανεγερθεί νέοι τοίχοι στο βορειοανατολικό τμήμα, οι οποίοι χωρίζουν δύο κτίρια του συγκροτήματος, καθώς και τρεις νέες πύλες εισόδου. Τα δύο υπερυψωμένα φυλάκια που φαίνονταν στις δορυφορικές εικόνες του 2013 δεν υπάρχουν πλέον.

Δορυφορικές εικόνες της 1ης Δεκεμβρίου 2025 δείχνουν τις εγκαταστάσεις του IRGC και το περιφραγμένο σχολείο πριν από τις αεροπορικές επιδρομές. Διακρίνονται άνθρωποι μπροστά από το κτίριο του σχολείου, ενώ ο περίβολος και οι τοίχοι φαίνεται να έχουν βαφτεί εκ νέου από τον Σεπτέμβριο του 2024. Στο συγκρότημα του IRGC, οι αλλαγές περιλαμβάνουν την επέκταση των τοίχων εσωτερικά και εξωτερικά – που φαίνονται με πορτοκαλί διακεκομμένες γραμμές, νέες πύλες εισόδου από έξω και πύλες στο εσωτερικό – που επισημαίνονται με κόκκινα βέλη, καθώς και δύο νέες πιθανές θέσεις φρουρών, που επισημαίνονται με μπλε πλαίσια. Η υπερυψωμένη θέση φρουρού στη νοτιοδυτική γωνία του συγκροτήματος επίσης καταργήθηκε.

Η ανάλυση δορυφορικών εικόνων από τη Διεθνή Αμνηστία που χρονολογούνται από το 2013 δείχνει ότι το σημερινό κτίριο του σχολείου βρισκόταν προηγουμένως εντός της περιμέτρου του συγκροτήματος του IRGC, αλλά αργότερα περιφράχθηκε και δημιουργήθηκαν ξεχωριστές δημόσιες είσοδοι.

Μέχρι το 2016, οι δορυφορικές εικόνες δείχνουν ότι οι εγκαταστάσεις του σχολείου, οι οποίες βρίσκονταν στα βορειοανατολικά του συγκροτήματος, είχαν διαχωριστεί φυσικά από το συγκρότημα του IRGC μέσω της ανέγερσης περιμετρικών τοίχων και τριών ξεχωριστών εισόδων. Δορυφορικές εικόνες που τραβήχτηκαν το 2017 και το 2018 δείχνουν ότι οι αυλές και οι τοίχοι είχαν βαφτεί με σχέδια και χρώματα που μοιάζουν με αυτά άλλων σχολείων της περιοχής. Μεταξύ 2023 και 2025, δύο δορυφορικές εικόνες που τραβήχτηκαν σε σχολικές ημέρες δείχνουν να έχουν βαφτεί ξανά οι χώροι και ανθρώπους έξω από τις εισόδους.

Σύμφωνα με τον Shiva Amelirad, το σχολικό κτίριο λειτουργούσε προηγουμένως ως αρχηγείο αυτού του συγκροτήματος του IRGC πριν μετατραπεί σε σχολείο πριν από αρκετά χρόνια. Η Διεθνής Αμνηστία δεν μπόρεσε να προσδιορίσει την ημερομηνία κατά την οποία το κτίριο μετατράπηκε σε σχολείο.

Ανάλυση δορυφορικών εικόνων και βίντεο των επιθέσεων στο σχολείο και στο συγκρότημα του IRGC

Δορυφορικές εικόνες από τις 10:23 π.μ. τοπική ώρα στις 28 Φεβρουαρίου 2026 δείχνουν ότι το σχολείο και το συγκρότημα του IRGC ήταν ακόμη ακέραια χωρίς ορατές ζημιές εκείνη την ώρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι επιθέσεις έλαβαν χώρα κάποια στιγμή μετά.

Ιρανοί κρατικοί αξιωματούχοι ανακοίνωσαν ότι η επίθεση έλαβε χώρα στις 10:45 π.μ. Βίντεο που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο στις 11:49 π.μ. και στις 12:00 μ.μ. δείχνουν πυκνό καπνό να υψώνεται από την κατεύθυνση του συγκροτήματος του IRGC.

Η ανάλυση δορυφορικών εικόνων στις 2 και 4 Μαρτίου δείχνει καταστροφές στον χώρο του σχολείου και του συγκροτήματος του IRGC. Οι δορυφορικές εικόνες της 4ης Μαρτίου 2026 δείχνουν ότι το δυτικό μισό του κτιρίου του σχολείου έχει καταστραφεί, με έναν μεγάλο σωρό ερειπίων να είναι ορατός, καθώς και ζημιές ή καταστροφές σε τουλάχιστον 12 κτίρια εντός του παρακείμενου συγκροτήματος του IRGC. Το κτίριο του σχολείου απέχει περίπου 74 μέτρα από το πλησιέστερο κτίριο που έγινε στόχος στο παρακείμενο συγκρότημα του IRGC.

Βίντεο από τον τόπο του συμβάντος δείχνουν χαρακτηριστική κατάρρευση της οροφής, ένδειξη αεροπορικής επίθεσης από ψηλά προς τα κάτω, η οποία έπληξε μεγάλο μέρος του κτιρίου του σχολείου.

Δορυφορικές εικόνες στο εγγύς υπέρυθρο φάσμα, που τραβήχτηκαν στις 21 Φεβρουαρίου 2024, δείχνουν το συγκρότημα του IRGC και την περιοχή του σχολείου. Τα 13 κτίρια (12 εντός του συγκροτήματος του IRGC και ένα στην περιοχή του σχολείου) που αργότερα φάνηκαν να έχουν υποστεί ζημιές ή να έχουν καταστραφεί, φέρουν αρίθμηση στην εικόνα.

Δορυφορικές εικόνες της 4ης Μαρτίου 2026 δείχνουν τα κτίρια και τις κατασκευές που έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές ή έχουν καταστραφεί εντός του συγκροτήματος του IRGC – τα οποία επισημαίνονται με λευκά παραλληλόγραμμα με κουκκίδες. Το κατεστραμμένο σχολικό κτίριο επισημαίνεται με κίτρινο παραλληλόγραμμο. Η ζώνη του εγγύς υπέρυθρου φάσματος αναδεικνύει τα σημάδια καύσης με μαύρες αποχρώσεις. Πολλές περιοχές εντός του συγκροτήματος του IRGC φαίνονται καμένες.

Εκτός από τις δορυφορικές εικόνες, πολλά βίντεο που δημοσιεύθηκαν στις 28 Φεβρουαρίου 2026 δείχνουν τις άμεσες συνέπειες της επίθεσης στο σχολείο.

Βίντεο από τον χώρο του σχολείου που γυρίστηκε μετά την επίθεση δείχνει τους τοίχους, οι οποίοι είναι βαμμένοι με φωτεινά χρώματα, που χωρίζουν το σχολείο από το συγκρότημα του IRGC και τις ενδείξεις της παιδικής χαράς στο έδαφος. Στη δυτική πλευρά του σχολείου, το κτίριο φαίνεται να έχει καταρρεύσει σε μεγάλο βαθμό και να έχει μετατραπεί σε ερείπια. Η ανατολική πλευρά, αν και εξακολουθεί να στέκεται ακέραια, έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, με πυκνό καπνό να αναδύεται από το εσωτερικό της.

Βίντεο και εικόνες που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο δείχνουν ότι η αυλή του σχολείου γέμισε γρήγορα με δεκάδες άνδρες και γυναίκες αμέσως μετά την επίθεση, με ορισμένα άτομα να βοηθούν στην απομάκρυνση των ερειπίων. Άλλα βίντεο δείχνουν ότι οι προσπάθειες διάσωσης υποστηρίχθηκαν από μέλη της Ιρανικής Ερυθράς Ημισελήνου και άλλα άτομα, μεταξύ των οποίων άνδρες που φορούσαν πράσινες και καφέ στολές παραλλαγής παρόμοιες με αυτές του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και του τάγματος Μπασίτζ (Basij), καθώς και αρκετά φορτηγά και εκσκαφείς.

Μια πιο προσεκτική ματιά στο σχολείο, όπως φαίνεται στις αεροφωτογραφίες της 4ης Μαρτίου 2026, δείχνει ότι το δυτικό τμήμα του σχολικού κτιρίου λείπει και ότι είναι ορατός ένας μεγάλος σωρός από μπάζα. Ένα νέο άνοιγμα στον τοίχο και ένα μονοπάτι από τις εγκαταστάσεις του IRGC – που επισημαίνονται με ένα κόκκινο διακεκομμένο βέλος – οδηγούν σε έναν σωρό από συντρίμμια. Ένας τοίχος κοντά στην είσοδο του σχολείου φαίνεται να έχει καταρρεύσει σε σχέση με τα βίντεο της 28ης Φεβρουαρίου 2026.

Αρκετά βίντεο δείχνουν δεκάδες σκονισμένα παιδικά σακίδια συγκεντρωμένα σε μια περιοχή, μερικά από τα οποία φέρουν λεκέδες που μοιάζουν με αίμα. Σε ένα βίντεο, γυναίκες φαίνονται να κάθονται δίπλα στα σακίδια και να κλαίνε, ενώ στο βάθος ακούγεται ο θόρυβος ενός εκσκαφέα. Ένα άλλο βίντεο καταγράφει αρκετούς ανθρώπους να στέκονται γύρω από τα ερείπια, όπου μέρος ενός σώματος είναι ορατό κάτω από τα συντρίμμια. Σύμφωνα με έναν ιατροδικαστή που συμβουλεύτηκε η Διεθνής Αμνηστία, ο πήχης στο χέρι του φαίνεται να έχει αποκοπεί. Το μέγεθος του χεριού και του αντιβραχίου, σε σύγκριση με εκείνα των ενήλικων ανδρών που φαίνονται στο βίντεο, υποδηλώνει ότι πιθανότατα ανήκαν σε παιδί. Ένα βίντεο που γυρίστηκε αργότερα το απόγευμα δείχνει έναν άνδρα να στέκεται στα ερείπια κρατώντας ένα κομμένο χέρι και έναν αντιβραχίονα. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, το χέρι και ο αντιβραχίονας είναι καλυμμένοι με σκόνη και έχουν εκδορές που συνάδουν με τραύμα που προκλήθηκε από έκρηξη και είναι επίσης πολύ πιθανό να προέρχονται από το σώμα ενός παιδιού.

Ένα βίντεο που γυρίστηκε μέσα σε μία από τις αίθουσες διδασκαλίας δείχνει τα θραύσματα να καλύπτουν τα θρανία και τα παγκάκια. Τα κουφώματα των παραθύρων, τα πράσινα παγκάκια και η διακόσμηση των τοίχων που φαίνονται στο βίντεο ταιριάζουν με το στυλ των αντίστοιχων στοιχείων σε άλλα σημεία του σχολείου, υποδηλώνοντας ότι το κατεστραμμένο τμήμα του κτιρίου χρησιμοποιούνταν για τη διδασκαλία.

Ένα βίντεο που δημοσιεύθηκε στις 8 Μαρτίου 2026 από το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr News Agency στο Ιράν και επαληθεύτηκε από τη Διεθνή Αμνηστία δείχνει την πρόσκρουση ενός πυραύλου στο συγκρότημα του IRGC. Η πιο προσεκτική ανάλυση του βίντεο δείχνει ότι ο πύραυλος είναι πολύ πιθανό να είναι ένας υποηχητικός πύραυλος κρουζ Tomahawk αμερικανικής κατασκευής, αναγνωρίσιμος από τα χαρακτηριστικά φτερά και τα μεγάλα τετράγωνα πτερύγια του. Με βάση το βίντεο, ο συγκεκριμένος πύραυλος δεν προσέκρουσε στο σχολείο. Το βίντεο δείχνει επίσης μια στήλη γκρίζου καπνού από το βορειοανατολικό τμήμα του συγκροτήματος, η οποία θα μπορούσε να προέρχεται είτε από το σχολείο είτε από τα παρακείμενα κτίρια του συγκροτήματος του IRGC.

Στις 9 Μαρτίου 2026, ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, Islamic Republic of Iran Broadcasting (IRIB), δημοσίευσε εικόνες από αυτό που φαίνεται να είναι υπολείμματα πυραύλου που ταιριάζουν με έναν πύραυλο Tomahawk που βρέθηκε. Ο IRIB δήλωσε ότι οι εικόνες αφορούν «τα υπολείμματα ενός αμερικανικού πυραύλου που έπληξε τα παιδιά του σχολείου στη Μινάμπ». Αν και αυτά τα υπολείμματα θα επιβεβαίωναν περαιτέρω ότι τμήματα του συγκροτήματος χτυπήθηκαν από τουλάχιστον έναν πύραυλο Tomahawk, η Διεθνής Αμνηστία δεν είναι σε θέση να επαληθεύσει ανεξάρτητα εάν το σχολείο αποτέλεσε στόχο παρόμοιου πυρομαχικού.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Πεντάγωνο στις 2 Μαρτίου 2026, ο Πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, Dan Caine, επιβεβαίωσε ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είχε εκτοξεύσει πυραύλους Tomahawk στις 28 Φεβρουαρίου 2026 στο νότιο Ιράν. Σε άλλη συνέντευξη Τύπου στις 4 Μαρτίου 2026, ο Dan Caine παρουσίασε έναν χάρτη που έδειχνε τις τοποθεσίες που χτυπήθηκαν από τις αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις κατά τις πρώτες 100 ώρες της στρατιωτικής επέμβασης, μεταξύ των οποίων και το Μινάμπ. Όταν ρωτήθηκε για την επίθεση στο σχολείο, ο Υπουργός Άμυνας Pete Hegseth δήλωσε ότι το Πεντάγωνο διερευνούσε το περιστατικό.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 9 Μαρτίου 2026, αντιδρώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με πιθανή πτώση πυραύλου Tomahawk στο σχολείο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίστηκε ότι «το Ιράν ή κάποιος άλλος» ήταν υπεύθυνος για την επίθεση.

Στις 10 Μαρτίου 2026, ένας εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου επιβεβαίωσε ότι οι έρευνες για την επίθεση στο σχολείο συνεχίζονταν και ότι το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ θα δημοσιεύσει πλήρη έκθεση.

Διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο

Το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο απαιτεί από τα μέρη της σύγκρουσης να διακρίνουν ανά πάσα στιγμή μεταξύ μαχητών και στρατιωτικών στόχων, αφενός, και αμάχων και πολιτικών στόχων, αφετέρου. Απαγορεύεται η άμεση επίθεση εναντίον αμάχων και πολιτικών στόχων, όπως τα σχολεία. Μόνο οι μαχητές και οι στρατιωτικοί στόχοι μπορούν να αποτελούν αντικείμενο επιθέσεων.

Τα μέρη της σύγκρουσης πρέπει επίσης να τηρούν την αρχή της προφύλαξης, η οποία τους υποχρεώνει να επιδεικνύουν διαρκή προσοχή ώστε να προστατεύουν τους αμάχους και τα πολιτικά αντικείμενα κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων, μεταξύ άλλων λαμβάνοντας κάθε εφικτό προληπτικό μέτρο για την αποφυγή ή την ελαχιστοποίηση της απώλειας ζωών αμάχων, του τραυματισμού αμάχων και της πρόκλησης ζημιών σε πολιτικά αντικείμενα κατά τη διάρκεια επιθέσεων.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνουν ό,τι είναι εφικτό για να επαληθεύσουν ότι οι στόχοι είναι στρατιωτικοί, μεταξύ άλλων διεξάγοντας αυστηρή και επίκαιρη συλλογή πληροφοριών, καθώς και αναλύοντας και επαληθεύοντας όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με έναν στόχο. Πρέπει να ακυρώσουν ή να αναστείλουν μια επίθεση εάν, σε οποιοδήποτε στάδιο του σχεδιασμού ή της εκτέλεσής της, καταστεί προφανές ότι ο στόχος δεν είναι στρατιωτικός ή ότι η επίθεση θα ήταν δυσανάλογη. Τα μέρη της σύγκρουσης πρέπει να διασφαλίζουν ότι διατηρείται ουσιαστικός ανθρώπινος έλεγχος κατά τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης κατά τον σχεδιασμό και την εκτέλεση επιθέσεων.

Τα μέρη της σύγκρουσης πρέπει επίσης να λαμβάνουν όλα τα εφικτά προληπτικά μέτρα κατά την επιλογή των όπλων, των τακτικών και των τρόπων διεξαγωγής μιας επίθεσης, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου που θα πραγματοποιηθεί, με στόχο την αποφυγή ή την ελαχιστοποίηση της παρεμπίπτουσας βλάβης σε αμάχους και της ζημίας σε πολιτικά αντικείμενα, και πρέπει να προειδοποιούν αποτελεσματικά εκ των προτέρων για επιθέσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν τον άμαχο πληθυσμό, εκτός εάν οι περιστάσεις δεν το επιτρέπουν.

Επιπλέον, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο απαιτεί από τα μέρη της σύγκρουσης να λαμβάνουν κάθε δυνατό μέτρο για την προστασία του άμαχου πληθυσμού και των πολιτικών στόχων που βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους από τις επιπτώσεις των επιθέσεων. Αυτό περιλαμβάνει την απομάκρυνση, όσο είναι δυνατόν, των αμάχων και των πολιτικών στόχων από την περιοχή γύρω από στρατιωτικούς στόχους. Συνεπώς, οι ιρανικές αρχές δεν θα έπρεπε να είχαν τοποθετήσει το σχολείο σε κτίριο που γειτνιάζει με συγκρότημα του Ιρανικού Σώματος Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), το οποίο κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσης θεωρείται στρατιωτικός στόχος και το οποίο, πράγματι, αποτέλεσε στόχο επίθεσης.

Οι αρχές εκμεταλλεύονται τα παιδιά-θύματα και εξαναγκάζουν τις οικογένειες για προπαγανδιστικούς σκοπούς

Μαρτυρίες και βίντεο που συγκέντρωσε η Διεθνής Αμνηστία αποκαλύπτουν επίσης ότι οι ιρανικές αρχές ανάγκασαν τις οικογένειες ορισμένων παιδιών που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους να συμμετάσχουν σε τελετές κηδειών που δεν ήταν σύμφωνες με τις παραδόσεις τους και χρησιμοποίησαν τα τραυματισμένα παιδιά που επέζησαν για κρατική προπαγάνδα.

Ο Sohrab ανέφερε στην οργάνωση ότι οι αρχές ενημέρωσαν τις οικογένειες ότι όλες οι σοροί των παιδιών θα τοποθετούνταν σε φέρετρα και θα ενσωματώνονταν σε μια ενιαία, οργανωμένη από το κράτος μαζική κηδεία στις 3 Μαρτίου 2026, κατά την οποία θα απαγγέλλονταν σιιτικές προσευχές, παρά το γεγονός ότι ορισμένα από τα θύματα και οι οικογένειές τους προέρχονταν από τη σουνιτική μειονότητα των Μπαλούχοι του Ιράν, η οποία ακολουθεί διαφορετικές θρησκευτικές τελετές. Όταν ορισμένες οικογένειες εξέφρασαν την επιθυμία τους να πραγματοποιήσουν κηδείες σύμφωνα με τις δικές τους θρησκευτικές παραδόσεις, οι αρχές απάντησαν ότι αυτό δεν θα επιτρεπόταν. Σύμφωνα με τον Sohrab, οι αξιωματούχοι ενημέρωσαν τις οικογένειες ότι δεν θα παραλάμβαναν τα λείψανα των παιδιών τους παρά μόνο μετά την ομαδική τελετή.

Οι αρχές μετέφεραν επίσης τα παιδιά που επέζησαν στα ερείπια του σχολείου τους και τα βιντεοσκόπησαν για προπαγανδιστικούς σκοπούς, παρά τα εμφανή τραύματα και το ψυχολογικό τους τραύμα. Σε βίντεο που δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο στις 5 Μαρτίου 2026, ένας άνδρας δημοσιογράφος παίρνει συνέντευξη από δύο εμφανώς ταραγμένα κορίτσια που φαίνονται να είναι ηλικίας μεταξύ 7 και 11 ετών, ζητώντας επανειλημμένα από το μικρότερο παιδί να ονομάσει τις φίλες της που σκοτώθηκαν και ποιες αγαπούσε περισσότερο. Το μικρό κορίτσι ονομάζει τις φίλες της και λέει ότι τις αγαπούσε όλες, προσθέτοντας ότι η μητέρα μιας από τις φίλες της, η οποία ήταν δασκάλα, σκοτώθηκε επίσης, πριν ξεσπάσει σε κλάματα.

Σε ένα άλλο βίντεο, ένα 10χρονο κορίτσι με εμφανή τραύμα στο πρόσωπο έδωσε συνέντευξη κατά τη διάρκεια της μαζικής τελετής κηδείας σχετικά με τη δολοφονία του 11χρονου αδελφού της, και η συνέντευξη μεταδόθηκε στη συνέχεια στα κρατικά μέσα ενημέρωσης στις 6 Μαρτίου 2026. 

Αυτές οι πράξεις εξαναγκασμού, εκφοβισμού και εκμετάλλευσης τόσο των πενθούντων οικογενειών όσο και των τραυματισμένων παιδιών που επέζησαν προκαλούν σοβαρή ψυχική οδύνη και ενδέχεται να παραβιάζουν την απόλυτη απαγόρευση των βασανιστηρίων και άλλης σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης.

Το Κογκρέσο των ΗΠΑ πρέπει να διασφαλίσει ότι οι προσπάθειες για να μετριαστούν οι επιπτώσεις στους αμάχους θα συνεχιστούν

Κρίσιμα συστήματα που τέθηκαν σε εφαρμογή τα τελευταία χρόνια, βασιζόμενα σε εργασίες που ξεκίνησαν υπό την πρώτη κυβέρνηση Τραμπ για τη μείωση και την καλύτερη αντιμετώπιση των επιπτώσεων στους αμάχους που προκαλούνται από τις θανατηφόρες ενέργειες των ΗΠΑ στο εξωτερικό, απειλούνται από την τρέχουσα κυβέρνηση Τραμπ. Μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι προγράμματα του Υπουργείου Άμυνας που εστίαζαν στον μετριασμό των επιπτώσεων στους αμάχους και στην αντιμετώπισή τους έχουν καταργηθεί, και ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει άρει τους περιορισμούς στους διοικητές που εξουσιοδοτούν συγκεκριμένους τύπους αεροπορικών επιθέσεων και ειδικών επιχειρήσεων. Ο Υπουργός Άμυνας Pete Hegseth απέλυσε τους κορυφαίους στρατιωτικούς νομικούς που ήταν υπεύθυνοι για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Ιστορικό

Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν μια κοινή στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράν, με χιλιάδες επιθέσεις να έχουν πραγματοποιηθεί σε ολόκληρη τη χώρα από τότε. Οι ιρανικές αρχές έχουν εξαπολύσει αντίποινα σε ολόκληρη την περιοχή. Η ένοπλη σύγκρουση εξελίχθηκε γρήγορα σε περιφερειακές εχθροπραξίες σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές απώλειες αμάχων και καταστροφή πολιτικών υποδομών. Το Ισραήλ έχει επίσης εντείνει τις επιθέσεις του εναντίον του Λιβάνου ως αντίδραση στις επιθέσεις της Χεζμπολάχ.

Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με αναφορές, τουλάχιστον 1.255 άτομα έχουν σκοτωθεί στο Ιράν, πάνω από 773 στο Λίβανο, τουλάχιστον 12 στο Ισραήλ και τουλάχιστον 17 σε άλλες χώρες της περιοχής.

Ο επικεφαλής του Κέντρου Πληροφόρησης και Δημοσίων Σχέσεων του Υπουργείου Παιδείας του Ιράν ανακοίνωσε στις 7 Μαρτίου 2026 ότι τουλάχιστον 66 σχολεία σε ολόκληρο το Ιράν έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν καταστραφεί, με αποτέλεσμα τον θάνατο μαθητριών και μαθητών σε αρκετά σχολεία. Σε ένα περιστατικό, μαθητής σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου Imam Reza στο Αμπιέκ, στην επαρχία Καζβίν, μετά από μια κοντινή επίθεση που έσπασε τα παράθυρα και έριξε θραύσματα σε όλη την αυλή. Το περιστατικό καταγράφηκε από κάμερες CCTV.

Σε δήλωση της 12ης Μαρτίου, οκτώ εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ ζήτησαν «ανεξάρτητη έρευνα για συγκεκριμένες επιθέσεις που θα μπορούσαν να συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου», αναφέροντας τη στοχοποίηση του σχολείου.