ΙΣΡΑΗΛ/ΚΠΕ: ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗΣ ΠΡΟΑΓΕΙ ΤΟΝ «ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ» ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ

Published on 2 July 2020, 10:52Εκτύπωση

«Οι ισραηλινές αρχές πρέπει να εγκαταλείψουν άμεσα τα σχέδια για περαιτέρω «προσάρτηση» εδαφών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και επιτείνει δεκαετίες συστηματικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εις βάρος των Παλαιστινίων στην περιοχή», δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία την ημέρα κατά την οποία η ισραηλινή κυβέρνηση πρόκειται να ξεκινήσει τις διαβουλεύσεις για τα σχέδια.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί επίσης την διεθνή κοινότητα να αναλάβει άμεση δράση εναντίον των προτάσεων «προσάρτησης» και των παράνομων ισραηλινών εποικισμών στα κατεχόμενα εδάφη.

Το διεθνές δίκαιο είναι απολύτως σαφές ως προς αυτό το ζήτημα – η προσάρτηση είναι παράνομη. Η συνεχιζόμενη επιδίωξη αυτής της πολιτικής εκ μέρους του Ισραήλ καταδεικνύει περαιτέρω την κυνική περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο.
 
— Saleh Higazi
 

«Το διεθνές δίκαιο είναι απολύτως σαφές ως προς αυτό το ζήτημα – η προσάρτηση είναι παράνομη. Η συνεχιζόμενη επιδίωξη αυτής της πολιτικής εκ μέρους του Ισραήλ καταδεικνύει περαιτέρω την κυνική περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Τέτοιες πολιτικές δεν μεταβάλουν το νομικό καθεστώς των εδαφών σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το ότι οι κάτοικοί τους βρίσκονται υπό κατοχή, ούτε απαλλάσσουν το Ισραήλ από τις ευθύνες του ως δύναμη κατοχής – αντίθετα παραπέμπουν σε «νόμο της ζούγκλας» που δεν θα πρέπει να έχει θέση στον κόσμο μας σήμερα», δήλωσε ο Saleh Higazi, αναπληρωτής περιφερειακός διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική.

«Τα μέλη της διεθνούς κοινότητας θα πρέπει να επιβάλουν το διεθνές δίκαιο και διευκρινίσουν ότι η «προσάρτηση» οποιουδήποτε μέρους της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης είναι άκυρη. Θα πρέπει επίσης να εργαστούν ώστε να σταματήσει άμεσα η κατασκευή ή επέκταση παράνομων ισραηλινών εποικισμών και άλλων υποδομών στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη ως ένα πρώτο βήμα για την απομάκρυνση των ισραηλινών αμάχων πολιτών από αυτούς τους εποικισμούς».

Άκυρη «προσάρτηση»

Στο πλαίσιο μιας συμφωνίας για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας τον Απρίλιο, ο ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu και ο πολιτικός του αντίπαλος Benny Gantz συμφώνησαν ότι από την 1η Ιουλίου θα μπορούσαν να ξεκινήσουν κυβερνητικές και κοινοβουλευτικές διαβουλεύσεις για την εσωτερική διαδικασία «προσάρτησης» τμημάτων της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, τα οποία περιλαμβάνουν ισραηλινούς εποικισμούς και την περιοχή της Κοιλάδας του Ιορδάνη.

Τα μέλη της διεθνούς κοινότητας θα πρέπει να επιβάλουν το διεθνές δίκαιο και να διευκρινίσουν ότι η «προσάρτηση» οποιουδήποτε μέρους της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης είναι άκυρη.
 
— Saleh Higazi
 

Η προσάρτηση είναι η αξίωση απόκτησης εδάφους δια της βίας και αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Ένα τέτοιο βήμα από το Ισραήλ θα παραβίαζε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τους κανόνες του διεθνούς αναγκαστικού δικαίου (jus cogens), και τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Η απαγόρευση απόκτησης εδάφους δια της βίας κατοχυρώνεται ως θεμελιώδης αρχή στο Άρθρο 2(4) του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Σύμφωνα με την εγχώρια ισραηλινή νομοθεσία, κινήσεις προς περαιτέρω «προσάρτηση» παλαιστινιακών εδαφών θα σήμαιναν συνέχιση της επέκτασης των ισραηλινών εποικισμών. Επίσης θα παγίωναν περαιτέρω τις πολιτικές θεσμοθετημένων διακρίσεων και μαζικών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι/ες στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη ως αποτέλεσμα της κατοχής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η ισραηλινή πρόταση θα μπορούσε να περιλαμβάνει έως και το 33% της συνολικής έκτασης της Δυτικής Όχθης.

Πρόσφατα, δεκάδες εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ εξέφρασαν ανησυχίες ότι το προτεινόμενο σχέδιο προσάρτησης θα δημιουργούσε ένα «απαρτχάιντ του 21ου αιώνα».

Παράνομοι εποικισμοί

Η πολιτική του Ισραήλ για εγκατάσταση αμάχων πολιτών στο κατεχόμενο παλαιστινιακό έδαφος και για εκτοπισμό του τοπικού παλαιστινιακού πληθυσμού συνεχίζει να αντιβαίνει θεμελιώδεις κανόνες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου. Το Άρθρο 49 της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης ορίζει: «Η Δύναμη Κατοχής δεν θα πρέπει να απελαύνει ή να μεταφέρει τμήματα του δικού της άμαχου πληθυσμού στο έδαφος το οποίο έχει υπό κατοχή». Απαγορεύει επίσης τις «ατομικές ή μαζικές εξαναγκαστικές μεταφορές όπως και τις απελάσεις προστατευόμενων ατόμων από το κατεχόμενο έδαφος».

Η μεταφορά αμάχων πολιτών της δύναμης κατοχής στο κατεχόμενο έδαφος θεωρείται έγκλημα πολέμου. Επιπλέον, οι εποικισμοί και οι άλλες υποδομές δεν είναι προσωρινές, δεν ωφελούν τους Παλαιστίνιους/ες και δεν εξυπηρετούν θεμιτές ανάγκες ασφάλειας της δύναμης κατοχής. Οι εποικισμοί εξαρτώνται εξολοκλήρου από απαλλοτρίωση μεγάλης κλίμακας, ενώ η καταστροφή της παλαιστινιακής ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας δεν είναι στρατιωτικά αναγκαίες.

«Οι εποικισμοί έχουν δημιουργηθεί με μοναδικό σκοπό την μόνιμη εγκατάσταση Εβραίων Ισραηλινών στα κατεχόμενα εδάφη∙ αυτό αποτελεί έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και η «προσάρτηση» δεν επηρεάζει αυτόν τον νομικό προσδιορισμό», δήλωσε ο Saleh Higazi.

Ιστορικό

Στις 20 Απριλίου, μετά τις τρίτες εκλογές στο Ισραήλ μέσα σε 10 μήνες, ο ισραηλινός Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu και ο πολιτικός του αντίπαλος Benny Gantz σχημάτισαν μία κυβέρνηση συνεργασίας στο πλαίσιο συμφωνίας ενότητας. Αυτή περιλάμβανε μια συμφωνία που θα επέτρεπε στην ισραηλινή κυβέρνηση να ξεκινήσει την εσωτερική διαδικασία «προσάρτησης» τμημάτων της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, συμπεριλαμβανομένων ισραηλινών εποικισμών και της περιοχής της Κοιλάδας του Ιορδάνη. Τα σχέδια του Ισραήλ για «προσάρτηση» έπονται της ανακοίνωσης από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump σχετικά με την αποκαλούμενη «συμφωνία του αιώνα», τον Ιανουάριο του 2020, η οποία πρότεινε την προσάρτηση περιοχών της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης στο Ισραήλ.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει καταστήσει σαφές ότι το σχέδιο της Κυβέρνησης Trump το μόνο που θα εξυπηρετούσε θα ήταν η επιδείνωση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η κατοχύρωση της παγιωμένης ατιμωρησίας που έχει τροφοδοτήσει δεκαετίες εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και άλλων σοβαρών παραβιάσεων.

Η διεθνής κοινότητα θα πρέπει επίσης να απορρίψει την αποκαλούμενη «συμφωνία του αιώνα» και οποιαδήποτε άλλη πρόταση επιδιώκει να υπονομεύσει τα αναφαίρετα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί επίσης τις κυβερνήσεις να προσφέρουν την πλήρη πολιτική και πρακτική στήριξή τους στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, καθώς αποφασίζει ως προς την δικαιοδοσία του για την «κατάσταση στην Παλαιστίνη».

ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑ
Υπερασπίσου τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και στήριξε την ανεξαρτησία του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.