ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΟΙ 49 AΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΘAΛΑΣΣΑ ΓΙΑ 19 ΜΕΡΕΣ ΖΗΤΩΝΤΑΣ AΣΥΛΟ

Δημοσιεύθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019, 13:01Εκτύπωση

Τα πλοία των Sea-Watch και Sea-Eye περισυνέλλεξαν από τη θάλασσα πριν 19 μέρες 32 και 17 μετανάστες/στριες αντίστοιχα, και στη συνέχεια εξαναγκάστηκαν να παραμείνουν στα ανοιχτά, καθώς καμία χώρα δεν δεχόταν τον ελλιμενισμό τους. Χτες συμφωνήθηκε επιτέλους η προσάραξη των πλοίων στη Μάλτα, μετά από τη συμφωνία 8 ευρωπαϊκών χωρών να δεχτούν τους ανθρώπους στα εδάφη τους.

Μετά τα χτεσινά νέα για την αποβίβαση των 49 ανδρών, γυναικών και παιδιών οι οποίοι/ες παρέμεναν εγκαταλελειμμένοι/ες στη θάλασσα για 19 ημέρες, καθώς τα αιτήματά τους για πρόσβαση σε ασφαλές λιμένα απορρίπτονταν, η Elisa De Pieri, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας στη Νότια Ευρώπη, δήλωσε:

«Μετά από περίπου τρεις εβδομάδες παλεύοντας με τις ταραγμένες θάλασσες, αυτές οι γυναίκες, οι άνδρες και τα παιδιά βρίσκονται τώρα ασφαλείς στην ξηρά, αλλά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο διήρκησε τόσο καιρό είναι επαίσχυντο.

«Το επικίνδυνο, αναξιοπρεπές θέαμα των πολιτικών που αντιπαρατίθενται μεταξύ τους, ενώ γυναίκες, άνδρες και παιδιά βρίσκονται αποκλεισμένοι/ες σε μια θάλασσα σκληρής αδιαφορίας, δεν θα πρέπει να επαναληφθεί.

«Οι ιταλικές και οι μαλτέζικες αρχές υπονόμευαν χωρίς ίχνος ντροπής το σύστημα έρευνας και διάσωσης, και χρησιμοποίησαν τους ανθρώπους ως πιόνια για τη διαπραγμάτευση των μεταναστευτικών πολιτικών. Όμως, η στυγνή τους αδιαφορία για την ασφάλεια των ανθρώπων ενισχύθηκε από την απάνθρωπη αποτυχία των ευρωπαίων ηγετών να βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους έγκαιρα.

«Τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη δεν θα πρέπει πλέον να στρέφουν την πλάτη τους στους ανθρώπους που βρίσκονται εγκαταλελειμμένοι στη θάλασσα και να συμφωνήσουν άμεσα σε μία γρήγορη και προβλέψιμη πολιτική αποβίβασης, η οποία θα βρίσκεται σε αντιστοιχία με το διεθνές δίκαιο, και σε ένα δίκαιο σύστημα διανομής των αιτούντων/ουσών άσυλο μεταξύ των χωρών της ΕΕ».

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Η έγκαιρη αποβίβαση αποθαρρύνεται από την αδικία των ευρωπαϊκών κανόνων για το άσυλο (το αποκαλούμενο σύστημα του Δουβλίνου). Αυτοί οι κανόνες καθορίζουν ποια χώρα είναι υπεύθυνη για την εξέταση ενός αιτήματος ασύλου.

Συνήθως, η χώρα μέσω της οποίας ο αιτών/ η αιτούσα άσυλο εισήλθε για πρώτη φορά στην ΕΕ είναι υπεύθυνη για την εξέταση του αιτήματος ασύλου. Αυτό αναγκάζει ορισμένες μόνο χώρες να επεξεργαστούν την πλειοψηφία των αιτημάτων. Τον Νοέμβριο του 2017, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμφώνησε σε μια ριζική αλλαγή στον κανονισμό του Δουβλίνου, προτείνοντας έναν δεσμευτικό μηχανισμό, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι όλες οι χώρες της ΕΕ θα αναλάβουν το μερίδιο που τους αντιστοιχεί από τους ανθρώπους εκείνους που εγκαταλείπουν τη βία και τις διώξεις.

ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΔΩΡΕΑ
Βασιζόμαστε σε άτομα σαν εσένα. Δεν δεχόμαστε χρηματοδοτήσεις από κυβερνήσεις και διεθνείς διακρατικούς φορείς.